پیشبینی آسیبپذیری روانشناختی عملکردی ورزشی بر اساس تنظیم شناختی هیجان و حمایت های اجتماعی در دانشجویان نخبه ورزشکار
نویسندگان
1 استادیار، گروه روانشناسی ورزشی، پژوهشکده تربیت بدنی،دانشگاه علامه طباطبائی ، تهران، ایران.
doi
10.22054/jep.2023.73921.3848چکیده
عوامل روانشناختی مقدمه مهمی برای شروع آسیبهای ورزشی هستند و همچنین نقش مهمی در توانبخشی آسیب و درنهایت بازگشت موفقیتآمیز به بازی دارند. هدف این پژوهش پیشبینی روانشناختی عملکرد پیشبینی آسیبپذیری روانشناختی عملکردی ورزشی بر اساس تنظیم شناختی هیجان و حمایتهای اجتماعی در دانشجویان نخبه ورزشکار بود. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی و مدل رگوسیونی چندگانه خطی است. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل تمامی ورزشکاران نخبه شهر تهران در سال 1400-1401 با دامنه سنی 18 تا 25 سال و سطوح مهارتی مختلف (ورزشکاران گروهی و انفرادی) است که از این جامعه، تعداد 300 نفر بر اساس روش تعیین حجم نمونه جیمز انتخاب شدند، روش نمونهگیری بهصورت دسترس بود. برای جمعآوری دادهها از پرسشنامه روانشناختی عملکرد ورزشی (IPED) (Hernandez-Mendo, 2006) اصلاحشده پرسشنامه روانشناختی لوهر، پرسشنامه تنظیم شناختی هیجان (CERQ) (Garnefsky et al., 2002) و پرسشنامه حمایت اجتماعی (SPS) (Cutrona & Russell, 1987) استفاده گردید. نتایج پژوهش نشان داد که بین تواناییهای روانشناختی عملکرد با راهبردهای سازش یافته تنظیم شناختی هیجان (481/9=، 211/14=β، 001/0p<) و حمایت اجتماعی (052/19t=، 276/1=β، 001/0p<) رابطه مثبت و معناداری در سطح احتمال یک درصد وجود دارد و بین تواناییهای روانشناختی عملکرد با راهبردهای سازش نیافته تنظیم شناختی هیجان رابطه منفی وجود دارد که ازلحاظ آماری معنیدار ناست (396/1-t=، 963/2-=β، 164/0=p)؛ بنابراین نتایج نشان داد که روانشناختی عملکرد با افزایش حمایت اجتماعی و راهبردهای سازشیافته هیجان افزایش مییابد که بالطبع باعث کاهش آسیبپذیری روانشناختی عملکردی ورزشکاران میگردد.