الگوی چند سطحی پیشایندها و پیامدهای خودکارآمدی کارکنان

نویسندگان

1 استادیار گروه مدیریت دانشگاه شهید چمران اهواز ، ، ایران و نویسنده مسئول

2 دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت بازرگانی دانشگاه شهید چمران ، اهواز ، ایران

3 استادیار گروه مدیریت دانشگاه شهید چمران ، اهواز ، ایران

doi
چکیده

هدف این مقاله بررسی تأثیر ویژگی­های شغل بر خودکارآمدی و عملکرد شغلی با یک رویکرد چندسطحی است. روش تحقیق حاضر توصیفی ـ پیمایشی است. جامعۀ آماری این پژوهش اعضای هیئت‌علمی دانشگاه شهید چمران اهواز بودند که با روش نمونه­گیری تصادفی ساده 212 عضو هیئت‌علمی در قالب 30 گروه آموزشی به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. نتایج پژوهش در سطح فردی نشان داد که ویژگی­های انگیزشی شغل بر خودکارآمدی فردی اعضای هیئت‌علمی و خودکارآمدی فردی بر عملکرد فردی اعضای هیئت‌علمی تأثیر مثبت و معنی‌داری دارد. در سطح گروهی نیز ویژگی­های اجتماعی شغل برخودکارآمدی جمعی اعضای هیئت‌علمی و خودکار آمدی جمعی بر عملکرد گروهی اعضای هیئت‌علمی تأثیر مثبت و معنی‌داری داشت. علاوه‌براین، متغیرهای سطح گروهی یعنی ویژگی­های اجتماعی شغل و خودکارآمدی جمعی بر متغیرهای سطح فردی یعنی خودکارآمدی فردی و عملکرد فردی تاثیر معنی‌داری داشتند و اثر تعدیل‌کنندگی متغیرهای سطح گروهی (­ویژگی­های اجتماعی شغل و خودکارآمدی جمعی) بر روابط بین متغیرهای سطح فردی (خودکارآمدی فردی و عملکرد فردی) تأیید شد.  به نظر می‌رسد که مطالعه ویژگی­های شغل و تقویت این ویژگی­ها منجر به یکسری رفتارهای سازمانی مثبت (مانند خودکارآمدی) شده و این رفتارها می­توانند عملکرد سطح فردی و گروهی را در دانشگاه­ها تقویت نمایند.