فراتحلیلی بر رابطه اضطراب کرونا و تاب‌آوری

نویسندگان

1 استادیار گروه روان‌شناسی تربیتی، واحد شهربابک، دانشگاه آزاد اسلامی، شهربابک، ایران

doi
10.22054/jep.2023.72087.3782
چکیده

شیوع جهانی ویروس (کووید-19) باعث افزایش مشکلات روان‌شناختی در خانواده‌ها گردیده است. ازآنجاکه تاب‌آوری نقش بسزایی در بهداشت روانی و جسمانی افراد دارد لذا پژوهش حاضر با هدف فراتحلیلی بر رابطه اضطراب کرونا و تاب‌آوری انجام شد. نتایج پژوهش حاضر نشان داد که بین اضطراب کرونا و تاب‌آوری یک رابطه متوسط و معناداری وجود دارد میانگین اندازه اثر اضطراب کرونا و تاب‌آوری در گروه دانشجویان-دانش‌آموزان، کادر درمان (پزشک-پرستار) و افراد سالخورده به ترتیب عبارت‌اند از 58/0-، 23/0 – و 23/0- است این رابطه در گروه دانش‌آموزان و دانشجویان قوی‌تر از گروه پرستاران و افراد سالخورده است جهت تبیین رابطه سن بر اضطراب کرونا از جدول فرارگرسیونی استفاده شد و نتایج نشان داد که 22 درصد از واریانس بین گروهی که در اندازه‌های اثر وجود داشت به‌وسیله سن قابل تبیین است. سوگیری انتشار به‌وسیله آزمون همبستگی بگ و مزوم دار انجام شد نتایج تقارن اندازه‌های اثر را تبیین می‌کند و سوگیری انتشار وجود نداشت (05/0<p). با توجه شیوع بالای اختلالات اضطرابی در هنگام شیوع ویروس (کووید-19) و با عنایت به این مسئله که اندازه اثر این دو متغیر در دانش‌آموزان و دانشجویان قوی است لذا به مدارس و دانشگاه‌ها پیشنهاد می‌شود کلاس‌های آموزشی جهت افزایش تاب‌آوری برگزار کنند و ازآنجاکه این رابطه در کادر بهداشت و درمان و سالمندان ضعیف است بهتر است برای کاهش اضطراب در این دو گروه به عوامل دیگری مانند تقویت (هوش معنوی، افزایش حقوق و دستمزد و غیره) پرداخته شود.