آزمون برازندگی مدلی در رابطه بین خودکارآمدی تحصیلی، اهداف پیشرفت 2×3 و انگیزش درونی- بیرونی دانشآموزان
نویسندگان
1 کارشناس ارشد روانشناسی تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی، انار
2 کارشناس سلامت روان، دانشگاه علوم پزشکی سیرجان
3 گروه روانشناسی و علوم تربیتی،واحد انار، دانشگاه آزاد اسلامی، انار، ایران
4 دانشگاه علامه طباطبائی، گروه مدیریت و برنامه ریزی آموزشی
doi
10.22054/jep.2023.69945.3703چکیده
این مطالعه باهدف بررسی اثرات مستقیم و غیرمستقیم بین خودکارآمدی تحصیلی، اهداف پیشرفت 2×3 و انگیزش درونی- بیرونی دانشآموزان متوسطه دوم شهر انار انجام گرفت. این مطالعه از نوع همبستگی است و 270 دانشآموز با استفاده از روش نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای انتخاب و به سؤالات مقیاس انگیزش پیشرفت Vallerand و همکاران (1992)، خرده مقیاس خودکارآمدی تحصیلی، پرسشنامه راهبردهای یادگیری خودتنظیمی (MSLQ) Pintrich & Degroot (1990) و پرسشنامه اهداف پیشرفت 2×3 Elliot و همکاران (2011) پاسخ دادند، دادهها نیز با استفاده از روش تحلیل مسیر تحلیل شد. نتایج نشان داد اثر مستقیم خودکارآمدی تحصیلی بر اهداف تکلیف-گرایش، تکلیف-اجتناب، خود-گرایش، خود-اجتناب، دیگری-گرایش، دیگری-اجتناب، انگیزش درونی و بیرونی معنیدار است. نتایج دیگر نشان داد اثر مستقیم اهداف تکلیف-گرایش، خود-گرایش، خود-اجتناب و دیگری-اجتناب بر انگیزش درونی معنیدار اما اثر مستقیم اهداف تکلیف-اجتناب و دیگری-گرایش معنیدار نبود. اثر مستقیم اهداف خود-اجتناب بر انگیزش بیرونی معنیدار اما اثر مستقیم اهداف تکلیف-گرایش، تکلیف-اجتناب، دیگری-گرایش، دیگری-اجتناب و خود-گرایش معنیدار نبود. نتایج واسطهای نیز نشان داد اهداف تکلیف-گرایش، اهداف خود-گرایش و خود-اجتناب نقش واسطهای معنیدار در رابطه بین خودکارآمدی تحصیلی و انگیزش درونی دارند، همچنین اهداف خود-اجتناب نقش واسطهای معنیدار در رابطه بین خودکارآمدی تحصیلی و انگیزش بیرونی داشتند. این نتایج نشان داد نوع اهداف پیشرفتی که یادگیرندگان اقتباس میکنند، میتواند بر رابطه بین خودکارآمدی تحصیلی و نوع انگیزش یادگیرنده بهخصوص انگیزش درونی اثرگذار باشد.