تأثیر روش کاربرد افزودنیهای مقاومتِ تر بر خواص کاغذ
نویسندگان
1 کارشناس ارشد، گروه علوم و صنایع چوب و کاغذ، دانشکدة منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران
2 دانشیار، گروه شیمی پلیمر، دانشکدة شیمی دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 استادیار، گروه علوم و صنایع چوب و کاغذ، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج، کرج، ایران
4 استاد، گروه علوم و صنایع چوب و کاغذ، دانشکدة منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران
doi
10.22059/jfwp.2015.55560چکیده
بهمنظور بهبود مقاومتِ ترِ کاغذ همراه با بهبود مقاومتهای خشک آن و کاهش مشکلات زیستمحیطی ناشی از کاربرد رزینهای مقاومتِ تر، در این تحقیق اثر نحوة کاربرد افزودنیهای مقاومتِ تر بر خواص کاغذ بررسی شد. رزین مقاومتِ تر به چهار صورت شامل اسپری گلیاکسال بر سطح کاغذِ تر، افزودن پلیاکریلآمید آمیندار، پلیاکریلآمید گلیاکسالدارشده سنتزشده (GPAM) و پلیآمیدوآمین اپیکلرو هیدرین (PAE) به تعلیق خمیرکاغذ، و اسپری گلیاکسال روی کاغذهای حاوی پلیاکریل آمید آمیندارشده (PAa) استفاده شد. نتایج نشان داد که اسپری گلیاکسال بهطور درخور توجهی سبب افزایش مقاومتِ تر میشود و میزان افزایش تابع مقدار اسپری گلیاکسال است. اما، مقاومت خشک کاغذها بر اثر اسپری گلیاکسال تغییر نمیکند و مقدار جذب انرژی کششی کاغذ کاهش و سفتی آن افزایش مییابد. افزودن PAa به خمیرکاغذ سبب افزایش اندکی در مقاومتِ تر کاغذ شد، درحالیکه مقاومتهای خشک میزان جذب انرژی کششی کاغذها افزایش یافت و میزان تغییرات تابع مقدار مصرف PAa شد. اسپری گلیاکسال روی سطح کاغذِ تر حاوی PAa مطلوبترین روش بهبود خواص کاغذ تعیین شد؛ طوریکه این روش ضمن افزایش مقاومتهای تر و خشک کاغذ سبب افزایش سفتی کاغذها نیز نشد. تیمار حاوی 4/0درصد PAa همراه با 1 درصد گلیاکسال به لحاظ مقاومتِ تر افزایش درخور توجهی نسبت به کاغذ شاهد، و کاغذ تیمارشده با PAE و GPAM داشت و مقاومتهای خشک نیز نسبت به شاهد افزایش یافت، اما از PAE و GPAM مقاومت خشک کمتری ایجاد کرد.