تأثیر روش کاربرد افزودنی‏‏های مقاومتِ تر بر خواص کاغذ

نویسندگان

1 کارشناس ارشد، گروه علوم و صنایع چوب و کاغذ، دانشکدة منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران

2 دانشیار، گروه شیمی پلیمر، دانشکدة شیمی دانشگاه تهران، تهران، ایران

3 استادیار، گروه علوم و صنایع چوب و کاغذ، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج، کرج، ایران

4 استاد، گروه علوم و صنایع چوب و کاغذ، دانشکدة منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران

doi
10.22059/jfwp.2015.55560
چکیده

به‏‏منظور بهبود مقاومتِ ترِ کاغذ همراه با بهبود مقاومت‏‏های خشک آن و کاهش مشکلات زیست‌محیطی ناشی از کاربرد رزین‏‏های مقاومتِ تر، در این تحقیق اثر نحوة کاربرد افزودنی‏‏های مقاومتِ تر بر خواص کاغذ بررسی شد. رزین مقاومتِ تر به چهار صورت شامل اسپری گلی‏‏اکسال بر سطح کاغذِ تر، افزودن پلی‏اکریل‌‌آمید آمین‏‏دار، پلی‏اکریل‌آمید گلی‏‏اکسال‏دارشده سنتزشده (GPAM) و پلی‏آمیدو‌آمین اپی‏کلرو هیدرین (PAE) به تعلیق خمیرکاغذ، و اسپری گلی‏‏اکسال روی کاغذهای حاوی پلی‏اکریل آمید آمین‏‏دارشده (‏PAa) استفاده شد. نتایج نشان داد که اسپری گلی‏‏اکسال به‏‏طور درخور توجهی سبب افزایش مقاومتِ تر می‏‏شود و میزان افزایش تابع مقدار اسپری گلی‏‏اکسال است. اما، مقاومت خشک کاغذها بر اثر اسپری گلی‏‏اکسال تغییر نمی‏‏کند و مقدار جذب انرژی کششی کاغذ کاهش و سفتی آن افزایش می‏‏یابد. افزودن PAa به خمیرکاغذ سبب افزایش اندکی در مقاومتِ تر کاغذ شد، در‌حالی‌که مقاومت‏‏های خشک میزان جذب انرژی کششی کاغذها افزایش یافت و میزان تغییرات تابع مقدار مصرف PAa شد. اسپری گلی‏‏اکسال روی سطح کاغذِ تر حاوی PAa مطلوب‏‏ترین روش بهبود خواص کاغذ تعیین شد؛ طوری‌که این روش ضمن افزایش مقاومت‏‏‏های تر و خشک کاغذ سبب افزایش سفتی کاغذها نیز نشد. تیمار حاوی 4/0‌درصد PAa همراه با 1 ‌درصد گلی‏‏اکسال به لحاظ مقاومتِ تر افزایش درخور توجهی نسبت به کاغذ شاهد، و کاغذ تیمارشده با PAE و GPAM داشت و مقاومت‏‏های خشک نیز نسبت به شاهد افزایش یافت، اما از PAE و GPAM مقاومت خشک کمتری ایجاد کرد.