تعیینکنندههای قوی قیمت مسکن در ایران: رویکرد متوسط گیری بیزی برآوردهای کلاسیکی (BACE)
نویسندگان
1 دانشیار گروه اقتصاد دانشگاه لرستان
2 دانشجوی دکترای اقتصاد بخش عمومی دانشگاه لرستان
3 استاد گروه اقتصاد دانشگاه بوعلی سینا
doi
10.22084/aes.2019.20254.2949چکیده
این مطالعه، عوامل مؤثر بر قیمت مسکن طی سالهای 1375 تا 1396 را در شـرایط عدم اطمینانی مدل و با رهیافت BACE، مورد شناسایی و تخمین قرار میدهد. به این منظور از اطلاعات و دادههای آماری 18 متغیر شامل 15 متغیر بیرونی (اقتصادی و اجتماعی) و 3 متغیر درونی( بخش مسکن) که بر اساس مبانی نظری و مطالعات تجربی بر قیمت مسکن مؤثرند، استفادهشده است. نتایج نشان میدهد که رشد جمعیت شهری، درآمد خانوارها، نرخ بیکاری، متوسط هزینه یک مترمربع بنا، تورم انتظاری، نابرابری درآمد، رشد درآمدهای نفتی، نقدینگی و نرخ ارز مؤثرترین متغیرها در الگوی قیمت مسکن ایران هستند. برای احتمال شمول «سایر متغیرها» شواهد قوی برای مؤثر بودن آنها بر قیمت مسکن طی دوره نمونه وجود ندارد. نتایج میتواند برای ساختن الگوهای مناسب جهت تبیین مسائل مربوط به قیمت مسکن و نیز مدیریت بهتر سیاستهای بخش مسکن، مورداستفاده قرار گیرد.