بررسی ارتباط عوامل تنش‌زای آموزشی و شایستگی آموزشی با اضطراب مدرسه با میانجی‌گری دشواری در تنظیم هیجان در دانش‌آموزان

نویسندگان

1 دانشیار گروه روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران

2 ستادیار گروه روانشناسی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران

3 دانشجوی دکتری رشته روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران

doi
10.22054/jep.2023.72406.3792
چکیده

هدف از پژوهش حاضر مدل‌یابی علی اضطراب مدرسه بر اساس عوامل تنش‌زای آموزشی و شایستگی آموزشی با میانجی‏گری دشواری در تنظیم هیجان در دانش‌آموزان بود. پژوهش حاضر توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش‏آموزان منطقه 1 شهرستان اردبیل در سال تحصیلی 1401-1400 بودند. 240 نفر از دانش آموزان به روش نمونه‏گیری خوشه‏ای در پژوهش شرکت کردند. برای جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه‌های اضطراب مدرسه Phillips (1978)، پرسشنامه عوامل تنش‌زای آموزش معصومی و دشتی (1396)، شایستگی آموزشی Diperna and Elliott (1999) و دشواری تنظیم هیجان Gratz and Romer (2004) استفاده شد. داده‌های جمع‌آوری‌شده با استفاده از روش مدل‌یابی معادلات ساختاری مورد تحلیل قرار گرفتند. نتایج پژوهش نشان دادند که متغیر عوامل تنش‏زای آموزشی بر اضطراب مدرسه و دشواری در تنظیم هیجان اثر مستقیم مثبت و معنادار دارد. همچنین اثر مستقیم متغیر شایستگی آموزشی بر اضطراب مدرسه و دشواری در تنظیم هیجان منفی معنادار است (01/0>p). نتایج مربوط به شاخص‏های برازش مدل نیز نشان داد که دشواری در تنظیم هیجان می‏تواند میانجی روابط بین عوامل تنش‌زای آموزشی و شایستگی آموزشی با اضطراب مدرسه باشد. بر این اساس می‌توان نتیجه گرفت با توجه به اضطراب و توانایی ضعیف برای مقابله با چالش‌ها در مدرسه، دانش‌آموزان در معرض خطر هستند و این یافته می‌تواند به‌عنوان پشتوانه پژوهشی برای مشکلات روان‌شناختی در نوجوانان و دانش‌آموزان به کار رود.