فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

سرریزهای غیرخطی، سازه‌های اقتصادی جهت بالا بردن توان خروجی سرریز در یک عرض محدود می‌باشند که در پلان به اشکال مختلفی دیده می‌شوند. این سرریزها در بار هیدرولیکی و عرض ثابت در مقایسه با سرریزهای خطی، دبی بیشتری را از خود عبور می‌دهند. با توجه به پیچیدگی‌های هیدرودینامیکی جریان در سرریزهای غیرخطی تاکنون روش عمومی برای تحلیل آبگذری آن‌ها ارائه نشده است و اغلب توسط مدل‌های آزمایشگاهی بررسی‌شده‌اند. در این تحقیق یک روش عمومی برای تحلیل آبگذری سرریزهای غیرخطی پیشنهاد گردیده است. این روش بر مبنای تحلیل المانی آبگذری سرریزهای غیرخطی استوار بوده که با حل معادلات انرژی و آبگذری برای هر المان و تصحیح آثار نواحی تداخل، میزان آبگذری این نوع سرریزها محاسبه می گردد. برای ارزیابی عملکرد روش ارائه‌شده، از نتایج آزمایشگاهی موجود برای سرریزهای مایل و کنگره‌ای ذوزنقه‌ای استفاده‌شده است. نتایج نشان می‌دهد که دقت مدل پیشنهادی برای محاسبه ظرفیت آبگذری سرریزهای مایل و کنگره‌ای ذوزنقه‌ای به ترتیب در محدوده خطای 12 و 20 درصد بوده است. همچنین از نتایج مدل آزمایشگاهی پروژه توان‌بخشی سرریز کنگره‌ای قوسی سد میلسایت برای بررسی کارکرد مدل پیشنهادی در هندسه‌های پیچیده استفاده شد. مدل پیشنهادی با حداکثر خطای 15 درصد تخمین مناسبی از ظرفیت آبگذری این سرریز داشته است.