پیش‌بینی اهمال‌کاری تحصیلی بر اساس نیازهای بنیادین روان‌شناختی با میانجی-گری بهزیستی روان‌شناختی در دانشجویان کارشناسی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری روان شناسی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران

2 دانشیار، گروه روان شناسی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران

doi
10.22054/jep.2023.53037.3034
چکیده

اﻫﻤﺎلﮐﺎری ﺗﺤﺼﯿﻠﯽ بیانگر ﺗﺄﺧﯿﺮ عمدی وﻇﺎﯾﻒ ﺗﺤﺼﯿﻠﯽ است ﮐﻪ در یادگیرندگان وجود دارد و ناشی از تعامل پیچیده‌‌ای از عوامل شناختی ، عاطفی و رفتاری است. هدف پژوهش حاضر پیش‌بینی اهمال‌کاری تحصیلی بر اساس نیازهای بنیادین روان‌شناختی با میانجی‌گری بهزیستی روان‌شناختی بود. روش پژوهش توصیفی- همبستگی و جامعه‌ی آماری شامل دانشجویان دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی در سال تحصیلی 95-96 بودد. چهارصد و بیست شرکت‌کننده به روش نمونه‌گیری چندمرحله‌ای انتخاب شدند و پرسشنامه‌های اهمال‌کاری تحصیلی (سواری،۱۳۹۰)، ارضای نیازهای بنیادین روان‌شناختی(دسی ورایان،2000) و ﺑﻬﺰﯾﺴﺘﯽ روان‌شناختی (ریف، ۱۹۹۵) را تکمیل کردند. داده‌ها با روش مدل‌یابی معادلات ساختاری تحلیل شد. یافته‌های پژوهش نشان داد که همۀ شاخص‌های برازندگی در دامنه مورد قبول قرار دارند و مدل مفروض با داده‌های گردآوری شده برازش دارد. اثرکل نیازهای بنیادین روان‌شناختی، و بهزیستی روان‌شناختی بر اهمال‌کاری تحصیلی دانشجویان منفی و معنادار (05/0P<) بود. همچنین، بهزیستی روان‌شناختی ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻣﻨﻔﯽ و ﻣﻌﻨﺎدار(01/0P< ) اﺛﺮنیازهای بنیادین روان-شناختی ﺑﺮ اهمال‌کاری ﺗﺤﺼﯿﻠﯽ را ﻣﯿﺎﻧﺠﯽ‌ﮔﺮی می‌کرد. یافته‌های این پژوهش، نقش بهزیستی روان‌شناختی و نیازهای اساسی روان‌شناختی را در تبیین اهمال‌کاری تحصیلی آشکار می‌سازند.