مقایسة روشهای دمایی و تشعشعی برآورد تبخیرتعرق مرجع با روش استاندارد FAO Penman– Monteith در گرگان
نویسندگان
1 دانشیار گروه جنگلداری و اقتصاد جنگل، دانشکدة منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران
2 دانشجوی دکتری جنگلداری، دانشکدة منابع طبیعی و علوم دریایی، دانشگاه تربیت مدرس، نور، مازندران
3 دانشجوی دکتری جنگلشناسی و اکولوژی جنگل، دانشکدة منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران
4 استادیار گروه صنایع چوب و کاغذ، دانشکدة کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج، کرج، ایران
5 دانشجوی دکتری جنگلشناسی و اکولوژی جنگل، دانشکدة منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران
6 کارشناس ارشد جنگلشناسی و اکولوژی جنگل، دانشکدة منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران
7 دانشجوی دکتری دانشکدة علوم جنگل، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران
doi
10.22059/jfwp.2015.54837چکیده
برای برآورد تبخیرتعرق گیاه مرجع (ET0) روش ترکیبی فائوـ پنمنـ مانتیث (F-P-M)، به منزلة روشی استاندارد، جهت ارزیابی نتایج سایر روشهای تجربی در دو گروه دمایی ]بلانیـ کریدل (B-C) و هارگریوزـ سامانی (H-S)[ و تشعشعی ]جنسنـ هیز (J-H) و تورک (Tc)[ استفاده میشود. در این تحقیق، با استفاده از دادههای ایستگاه هواشناسی کشاورزی هاشمآباد گرگان، واقع در اقلیمی نیمهخشک، مقادیر ET0 برآوردی با مقادیر روش استاندارد مقایسه شد. میانگین ET0 روزانة برآوردی با روش F-P-M حدود 13/3 میلیمتر در روز به دست آمد. در مقیاس روزانه، روش Tc کمترین میانگین ریشة مربع خطا (RMSE) (98/0 میلیمتر در روز) را نسبت به سه روش دیگر داشت و نزدیکترین برآورد را با روش استاندارد نشان داد. در مقیاس ماهیانه، RMSE حاصل از روش Tc در ماههای فروردین و نیمة دوم سال در کمترین مقدار و به طور متوسط حدود 06/0 میلیمتر در روز با خطای 3 درصد بود در فصل تابستان برآورد روش B-C نسبت به روشهای دیگر بهتر و به طور میانگین 32/0 میلیمتر (با خطای 6%) محاسبه شد؛ در حالی که در ماههای اردیبهشت و خرداد روش H-S، با متوسط 42/0 میلیمتر در روز و 11 درصد خطا، بهترین برآورد را نشان داد. با توجه به کمبود دادههای هواشناسی استفادهشده در روش F-P-M و نیاز روزافزون به برآورد ET0 با روشهای سادهتر، لازم است قبل از بهکارگیری این روشها به سازگاری آنها با اقلیم مورد نظر و نیز تطابق آنها با روش F-P-M توجه شود.
