مقایسة تأثیر مواد پلیمری بر خصوصیات فیزیکی خاک جاده‌های جنگلی

نویسندگان

1 استاد دانشکدة منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران

2 دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی جنگل، دانشکدة منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران

3 دانشیار دانشکدة منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران

4 استادیار گروه مهندسی آبادانی و آبیاری، دانشگاه تهران، کرج، ایران

doi
10.22059/jfwp.2015.54840
چکیده

تثبیت خاکْ اصلاح و بهبود خواص مکانیکی خاک برای افزایش مقاومت خاک در درازمدت جهت تأمین اهداف ازپیش‌تعیین‌شده است. به دلیل اینکه بافت خاک مسیر جاده در سری نم‏خانة جنگل آموزشی‏‏‏ـ پژوهشی خیرود از نوع ریزدانه با درصد رس و خمیرایی بالاست، برای ساخت جاده روی آن باید خواص مکانیکی آن را تغییر داد. به همین منظور در این پژوهش آزمایش تراکم و حدود آتربرگ بر نمونة خاک شاهد و نمونه‏های تیمارشده با درصدهای مختلف دو نوع مادة پلیمری با نام‌های تجاری CBRPLUS و RPP بررسی و مطالعه شد. همچنین، به منظور بررسی زمان بر عملکرد این مواد پلیمری، نمونه‏های تیمارشده با 05/0 درصد مادة CBRPLUS و 03/0 درصد مادة RPP تهیه و به مدت هفت و چهارده روز نگهداری شد. سپس، آزمایش حدود آتربرگ روی این نمونه‏ها انجام گرفت. طبق نتایج، با افزودن درصدهای مختلف مادة CBRPLUS به خاک حد روانی بین 27/3 تا 05/22 درصد، حد خمیری بین 94/0 تا 97/6 درصد، و شاخص خمیری بین 8/4 تا 5/32 درصد کاهش پیدا می‏کند و با افزودن درصدهای مختلف مادة RPP به خاک حد روانی بین 93/4 تا 27/14 درصد، حد خمیری بین 14/3 تا 57/8 درصد، و شاخص خمیری بین 22/13 تا 03/24 درصد کاهش می‌یابد. نتایج آزمایش‌ حدود آتربرگ نشان داد، افزودن این مواد به خاک باعث بهبود خصوصیات پلاستیسیتة خاک می‏شود و زمان عمل‏آوری از لحاظ فنی تأثیری بسزا در بهبود خصوصیات پلاستیسیتة خاک ندارد. همچنین، نتایج آزمایش تراکم نشان داد افزودن درصدهای مختلف مادة CBRPLUS به خاک باعث افزایش حداکثر دانسیتة خشک خاک بین 58/1 تا 85/9 درصد و کاهش رطوبت بهینه بین 57/3 تا 21/23 درصد و افزودن مادة RPP به خاک باعث افزایش حداکثر دانسیتة خشک خاک بین 75/0 تا 58/1 درصد و ثابت‌‏ماندن میزان رطوبت بهینة خاک می‏شود. به ‏طور کلی، با توجه به نتایج به‏دست‌آمده، افزودن این مواد به خاک باعث بهبود نسبی خصوصیات خاک می‏شود. اما میزان بهبود در حد پذیرفتنی از نظر فنی در خاک مطالعه نشد. بنابراین، این مواد هنوز به منزلة جایگزین مطمئن روش‌های سنتی، حداقل در خاک‌های رسی با حد روانی بالا، مطرح نیست.