کارایی انرژی و هزینه نهایی کاهش دیاکسید کربن در نواحی شهری ایران
نویسندگان
1 کارشناس ارشد اقتصاد انرژی دانشگاه شهید باهنر کرمان
2 دانشیار گروه اقتصاد دانشگاه شهید باهنر کرمان
3 استاد گروه اقتصاد، دانشگاه شهید باهنر کرمان
doi
10.22084/aes.2019.18181.2801چکیده
یکی از مهمترین چالشهای فرا روی دولتها در قرن بیستویکم، بحرانهای زیستمحیطی است. شناسایی عوامل مخرب، اندازهگیری هزینههای تخریب محیطزیست و مدیریت کردن عوامل کاهشدهنده آنها نقش مهمی در حفظ این ثروت بیهمتا دارد. هدف اصلی این پژوهش اندازهگیری کارایی انرژی و هزینه نهایی کاهش دیاکسید کربن در منطقههای شهری استانهای ایران است. این مطالعه با استفاده از اطلاعات سریهای زمانی سالهای 1385-1393 صورت گرفته است و کلیه استانها کشور براساس تقسیمبندی وزارت کشور جمهوری اسلامی ایران در قالب 5 منطقه بر حسب عوامل همجواری، محل جغرافیایی و اشتراکات طبقهبندی شدهاند. این پژوهش با استفاده از مدلسازی برنامهریزی ریاضی انجام شده است. نتایج حاصل از این تحقیق نشان میدهد که متوسط کارایی انرژی منطقههای 3، 2 و 5 بالای میانگین مناطق کل کشور و منطقههای 1 و 4 در پایین میانگین قرار دارند. منطقه 3 با کارایی 0.93 بالاترین کارایی انرژی و منطقه 4 با امتیاز 0.61 پایینترین کارایی انرژی را دارا میباشند و منطقه 1 بالاترین میزان انتشار دیاکسید کربن از بین مناطق را به خود اختصاص داده است و منطقه 3 که بالاترین میزان کارایی انرژی را دارد انتشار دیاکسید کربن آن در حداقل ممکن قرار دارد. میانگین قیمت نسبی سایهای انتشار دیاکسید کربن تمام مناطق برابر با 21.5 ده هزار ریال برای هر تن است. متوسط ارزش سایهای آلودگی همه مناطق کشور براساس محصول مطلوب برابر با 194.4 ده هزار ریال برای هر تن است.