اثربخشی رفتاردرمانی دیالکتیک بر سرمایه روانشناختی و سرزندگی تحصیلی

نویسندگان

1 استادیار گروه روانشناسی، واحد دزفول، دانشگاه آزاد اسلامی، دزفول، ایران

2 کارشناسی ارشد گروه روان‌شناسی، واحد دزفول، دانشگاه آزاد اسلامی، دزفول، ایران

3 استادیار، گروه روانشناسی، واحد دزفول، دانشگاه آزاد اسلامی، دزفول، ایران.

doi
10.22054/jep.2023.66030.3562
چکیده

این پژوهش با هدف اثربخشی رفتاردرمانی دیالکتیک بر سرمایه روان‌شناختی و سرزندگی تحصیلی دانش‌آموزان پسر مدارس شاهد شهر دزفول انجام شد. روش پژوهش نیمه‌آزمایشی با پیش‌آزمون – پس‌آزمون با گروه کنترل و روش نمونه برداری بصورت در دسترس، 30 نفر انتخاب شد و بصورت تصادفی در دو گروه (15 نفری کنترل و آزمایش) گمارده شد. به منظور گردآوری داده‌ها از مقیاس سرزندگی تحصیلی (حسینچاری و دهقانی‌زاده، 1391) و پرسشنامه سرمایه روان‌شناختی (لوتانز، 2007) استفاده شد. همچنین در طی 8 جلسة (90 دقیقه‌ای) به صورت یک جلسه در هفته و به مدت دو ماه، براساس پروتکل آموزشی رفتاردرمانی دیالکتیک میلر و همکاران (2007) مورد آموزش قرار گرفتند. در طول ارائه آموزش گروه کنترل هیچ مداخله‌ای دریافت نداشتند و بعد از اتمام آموزش از هر دو گروه پس‌آزمون انجام گرفت. به منظور تحلیل داده‌ها از روش تحلیل کوواریانس چندمتغیره انجام گرفت. یافته‌ها نشان داد که رفتاردرمانی دیالکتیک می‌تواند به طور معناداری موجب بهبود سرمایه روان‌شناختی با اندازه اثر 56/0 و سرزندگی تحصیلی با اندازه اثر 47/0 گردد (001/0< p). بر این مبنا براساس نتایج حاصله می‌توان در نظر داشت که رفتاردرمانی دیالکتیک قادر است به عنوان یک مداخله مؤثر برای بهبود سرمایه روان‌شناختی و سرزندگی تحصیلی دانش‌آموزان مورد لحاظ قرار گیرد.