بررسی نقش آمایش سرزمین درفرآیند مدیریت بحران
نویسندگان
1 نویسنده مسئول: استادیارگروه مدیریت بحران، دانشگاه جامع امام حسین(ع)، تهران، ایران
2 کارشناسی ارشد مدیریت بحران، دانشگاه جامع امام حسین(ع)، تهران، ایران
doi
چکیده
آمایش سرزمین، چیدمان منطقی عناصر موجود در سرزمین اعم از جمعیت، فضا، امکانات، خدمات و فعالیتها در بهترین وضعیت ممکن جهت تنظیم کنش متقابل بین عوامل انسلنی و عوامل محیطی به منظور نیل به عدالت و پیشرفت تمامی مناطق به موازات یکدیگر و بهرهمندی عادلانۀ آحاد جامعه از ثروت و امکانات ملی است. ریشۀ بسیاری از بحرانهای زیست محیطی، اجتماعی، اقتصادی و ... عدم توجه تصمیمگیرندگان به این مقولۀ بسیار مهم و حیاتی است. این برنامهریزی که تلفیقی از سه علم جغرافیا، جامعهشناسی و اقتصاد است، میتواند به مدیران در تمامی مراحل فرآیند مدیریت بحران کمک کند و نقش اساسی و بنیادی ایفا کرده و اساساً مانع از وقوع و تشدید بحران شود. این مقاله با استفاده از منابع اسنادی و کتابخانهای و روش توصیفی – تحقیقی ضمن ارائه تاریخچه موضوع مورد مطالعه به ارزیابی نقش آمایش سرزمین در فرایند مدیریت بحران پرداخته است. یافتهها حاکی از آن است که با آمایش سرزمین کشور میتوان به خوبی بحران های پیشرو را مدیریت نمود و آسیبهایسرزمینی را کاهش داد. همچنین در پی آن هستیم که ضمن تعریف و ارائه تاریخچهای از آمایش سرزمین، چگونگی ارتباط و نقش آن را در فرآیند مدیریت بحران تبیین نماییم.
