تأثیر مبدأ بذر بر زی‌توده و زنده‏مانی نهال‌های گونۀ اوری (Quercus macranthera) در نهالستان کنتیا در شمال تهران

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد گروه جنگلداری، دانشکدۀ منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران

2 استاد، گروه جنگلداری و اقتصاد جنگل، دانشکدۀ منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران

3 استادیار گروه جنگلداری و اقتصاد جنگل، دانشکدۀ منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران

4 دانشیار گروه جنگلداری و اقتصاد جنگل، دانشکدۀ منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران

5 دانشجوی کارشناسی ارشد گروه جنگلداری، دانشکدۀ منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران

doi
10.22059/jfwp.2015.53981
چکیده

بذر گونۀ اوری (Quercus macranthera)، از چهار مبدأمختلفکردکوی و چیچال در نیمرخ شمالی البرز و قسطین و رودبارک در نیمرخ جنوبی البرز در ارتفاع 1800-2000 متر از سطح دریا جمع‏آوری شد. این بذور در نهالستانی در شمال شهر تهران با ارتفاع متوسط 1620 متر از سطح دریا در قالب طرح بلوک‌های کاملاً تصادفی با سه تکرار در گلدان‌های پلی‌اتیلن کاشته شدند. در پایان فصل رویش پس از اندازه‏گیری‌های انجام‌شده، اثر مبدأ بذر بر طول ساقه، زی‌تودۀ ریشه و ساقه و زنده‏مانی نهال‌ها معنی‏دار شد. این مشخصه‏ها در نهال‌های حاصل از بذور رویشگاه‌های نیمرخ شمالی و به‌طور خاص رویشگاه کردکوی نسبت به سایر مبدأها از لحاظ خصوصیات اندازه‏گیری‌شده بیشترین مقادیر را به خود اختصاص دادند و از شادابی و سلامت بالایی برخوردار بودند (زنده‏مانی 63/91 درصد و طول ساقه 69/15 سانتی‌متر). درحالی که نهال‌های حاصل از بذور رویشگاه‌های نیمرخ جنوبی و به‌طور خاص رویشگاه رودبارک از لحاظ مشخصه‏های ذکرشده کمترین مقدار را به خود اختصاص داده بودند. نتایج نشان می‌دهد که برای تولید و پرورش نهال اوری در نهالستان‌های منطقۀ مورد بررسی از بذرهای مناطق نیمرخ شمالی البرز به‌خصوص رویشگاه کردکوی باید استفاده شود. تحقیق حاضر در نظر دارد کیفیت نهال‌های این گونه حاصل از چهار پروونانس کردکوی و چیچال در نیمرخ شمالی و قسطین و رودبارک در نیمرخ جنوبی البرز را بررسی و مناسب‏ترین پروونانس را از نظر طول ساقه، زی‌تودۀ ریشه و ساقه و زنده‏مانی نهال‌ها، برای پرورش نهال انتخاب کند