بررسی تجربی تأثیرات کاربرد روان کاری کمینه در سنگزنی سوپر آلیاژ پایه نیکل ۷۳۸ (اینکونل ۷۳۸)
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد، دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه صنعتی شریف
2 دانشیار، گروه مهندسی مکانیک، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران
doi
10.22075/jme.2023.24361.2136چکیده
در این پژوهش امکان استفاده از شرایط روان کاری کمینه در سنگزنی سوپر آلیاژ اینکونل ۷۳۸ بهصورت تجربی به جهت رسیدن به شرایط سنگزنی و روان کاری بهینه بررسی شده است. به این منظور متغیرهای سنگزنی در سه سطح و روانکاری برای مقایسه حالت سنتی و خشک و MQL در شش سطح با طراحی آزمایش تاگوچی مورد آزمایش قرار گرفته اند. بررسیها نشان میدهد که در سنگزنی این ماده با کمک روش MQL میتوان نتایجی نزدیک به حالت سنتی ازلحاظ نیرویی و زبری سطح به دست آورد و حتی کیفیت سطح بهتری داشت. نتایج در روش MQL با بررسی روغنهایی با ویسکوزیته متفاوت نشان میدهند که روغن بهزیست ۶۰۴۶ و روغن پایه گیاهی کانولا ازلحاظ کاهش نیرو و زبری سطح میتوانند جایگزین مناسبی برای روش سنتی باشند و درنتیجه به کاهش مشکلات زیستمحیطی ناشی از استفاده بیشازحد روانکار کمک خواهند کرد. در واقع در حالت استفاده از روش MQL به همراه روغن بهزیست 6046 ، کاهش 50 درصدی برآیند نیروها مشاهده می شود و در هنگام استفاده از روغن بهزیست 6043 تنها اختلاف 30 درصدی در میزان زبری سطح بدست آمده با روش سنتی که صافی سطح بهتری ایجاد می کند، قابل مشاهده است. برای تمامی صد حالت بررسیشده نتایج نشان میدهد که سطوح بهینه برای متغیرهای سرعت پیشروی و سرعت چرخ سنگ و عمق براده برداری به ترتیب، سطح یک و 2046 دور بر دقیقه و ۵ میکرون میباشند. نیروی عمودی مخصوص بیش از ۵۰ درصد آزمایشها با کمترین خطا (حدود ۲۰ درصد) قابل پیشبینی میباشد.