زمانبندی تعمیرات اساسی، با توجه به محدودیت دسترسی به قطعات یدکی، قابلیت اطمینان و دسترسیپذیری تجهیزات و با استفاده از دادههای فازی
نویسندگان
1 گروه مهندسی صنایع/ دانشکده فنی و مهندسی/ دانشگاه کردستان/ کردستان/ سنندج
2 گروه مهندسی صنایع دانشگاه کردستان- سنندج- ایران
doi
10.22075/jme.2023.28309.2331چکیده
این مقاله یک مدل ریاضی در راستای برنامهریزی مطلوب تعمیرات اساسی ماشینآلات، در شرایط محدودیت دسترسی به قطعات یدکی در شرایط عدم قطعیت و عدم وجود اطلاعات دقیق و کامل ارائه میکند. پارامترهای هزینه تعمیرات، تقاضا، راندمان دستگاهها، قیمت فروش هر واحد محصول و میزان تولید بهعنوان پارامترهای فازی در نظر گرفتهشده است. نخست دسترسیپذیری یک سیستم صنعتی مدل میشود، سپس نتایج آن در توسعه یک مدل برنامهریزی مختلط عدد صحیح غیرخطی بهکاربرده میشود تا با حل آن، زمان انجام تعمیرات اساسی تجهیزات بهگونهای مشخص شود که مجموع هزینههای تعمیرات و بهرهبرداری را کمینه کند. رویکرد ارائهشده برای یک مثال عددی بهصورت یک سیستم تولیدی فرضی اجراشده است. درنهایت با حل دقیق، با استفاده از نرمافزار GAMS، پاسخ بهینه مثال موردنظر بهدستآمده است. تحلیل حساسیت پاسخ بهینه نسبت به تغییر پارامترهای اصلی مدل انجامشده و نتایج بهصورت نمودار نشان دادهشده است. آنگاه مسئله مجدداً با استفاده از رویکرد بهینهسازی فازی حلشده و نتایج بهدستآمده با روش حل قبلی مقایسه شده است. این نتایج بیانگر آن است که رویکرد فازی انعطاف زیادی در انتقال انتظارات تصمیمگیرندگان به فرآیند مدلسازی دارد، زیرا با استفاده از آن میتوان بهخوبی نظر تحلیلگر را در رابطه با اولویتبندی توابع هدف، در مدل برنامهریزی ریاضی، منعکس نمود.
