آزمون اثر غیرخطی رقابتپذیری بر نوآوری در صنایع ایران: با تأکید بر سطوح مختلف تکنولوژی صنایع و روش شبه پواسن و رگرسیون پنل آستانهای
نویسندگان
1 استادیار گروه اقتصاد، دانشگاه شهید چمران اهواز.
2 دانشیار گروه اقتصاد دانشگاه شهید چمران اهواز
3 دانشجوی دکتری، گروه اقتصاد، دانشگاه شهید چمران اهواز
doi
10.22084/aes.2019.17349.2728چکیده
با توجه به اهمیت اثرگذاری رقابتپذیری بر نوآوری، در مطالعه حاضر تأثیرگذاری غیرخطی رقابتپذیری بر نوآوری با استفاده از روش حداکثر درستنمایی شبه پواسن (PPML) بررسی شده است. برای این منظور دادههای صنایع ایران براساس طبقهبندی استاندارد بینالمللی فعالیتهای صنعتی(ISIC) طی سالهای 93-1383 استفاده شده است. برای محاسبه شاخص رقابتپذیری، سه شاخص هرفیندال، انتروپی و معکوس تعداد بنگاه بهکار گرفته شده است. براساس نتایج بهدست آمده، دو شاخص هرفیندال و انتروپی بر وجود تأثیر غیرخطی و U معکوس رقابتپذیری بر نوآوری تأکید داشته است. سطح آستانه انحصار با تشکیل مدل رگرسیون پنلی(PTR) برای شاخص هرفیندال 17 درصد و برای شاخص انتروپی 50 درصد بهدست آمد. بررسی اثر رقابتپذیری بر نوآوری در دو گروه از صنایع که براساس شکاف تکنولوژی تفکیک شدهاند؛ نشان داد که در صنایعی که در یک سطح از تکنولوژی با هم رقابت میکنند، انگیزه نوآوری و فرار از رقابت بیشتر است. همچنین نتایج دلالت بر اثر منفی نرخ خروج و اثر مثبت و معنادار شکاف تکنولوژی بر نوآوری دارد.