تسریع واکنشهای خودتراکمی چسب چوب تانن کوبراچو با اسید بوریک
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری چوبشناسی و صنایع چوب، دانشگاه تهران، ایران و دانشگاه مونپولیه، فرانسه
2 استاد مؤسسة تحقیقات سیراد، مونپولیه، فرانسه
3 استاد مؤسسة انستیب، دانشگاه نانسی، اپینال، نانسی، فرانسه
4 استاد، گروه علوم و صنایع چوب و کاغذ، دانشکدة منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران
5 استاد گروه علوم و صنایع چوب و کاغذ دانشکدة منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران
6 دانشیار گروه علوم و صنایع چوب و کاغذ دانشکدة منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران
doi
10.22059/jfwp.2015.53985چکیده
چسب چوب تانن کوبراچو نرخ خودتراکمی کُندی دارد و در سیستمهای غیرفرمالدهیدی برای ساخت چندسازههای چوبی به زمان پرس طولانیتری نسبت به چسب چوبهای مصنوعی نیاز دارد. در این مطالعه از اسید بوریک برای تحریک و افزایش نرخ خودتراکمی تانن کوبراچو جهت ساخت تختهلایة صنوبر استفاده شد. اجزای اصلی چسب عبارت بود از: تانن کوبراچو، هیدروکسید سدیم، هگزامین، اسید بوریک، و ایزوسیانات پلیمری. بررسی ترمومکانیکی چسبهای ساختهشده در فرمولهای فاقد اسید بوریک نشان داد با افزایش غلظت اولیة تانن از 40 به 50 درصد حداکثر مدول الاستیسیتة چسب افزایش درخور توجهی دارد، در حالی که اضافهکردن 20 درصد ایزوسیانات بر مبنای وزن خشک تانن تأثیر محسوسی نداشت. اما، اضافهکردن اسید بوریک نهتنها زمان و دمای گیرایی چسب را کاهش داد، بلکه مدول الاستیسیتة چسب نیز با افزایش درصد اسید بوریک از دو به چهار درصد (بر مبنای وزن خشک تانن) افزایش معنیداری داشت. آزمون مقاومت برشی تختهلایهها نتایج مطالعات ترمومکانیکی را تأیید کرد. مقادیر مقاومت برشی در فرمولهای فاقد اسید بوریک نتوانست حداقلهای لازم در استاندارد EN 314-2 را تأمین کند، در حالی که اضافهکردن اسید بوریک باعث افزایش معنیدار مقادیر برش کششی شد که با افزایش درصد اسید بوریک و تانن روند افزایشی داشت. یافتههای این تحقیق نشان داد تختههای ساختهشده با چسب چوب حاوی 50 درصد تانن به همراه 2 تا 4 درصد اسید بوریک کیفیت چسبندگی لازم را برای مصارف داخل ساختمان دارند.