بررسی میزان آسیبپذیری ایستگاههای مترو در برابر تهدیدات تروریستی شیمیایی مطالعه موردی: ایستگاههای نیمه شمالی خط یک متروی تهران
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد پدافند غیر عامل، دانشگاه علوم پزشکی بقیهالله، پژوهشکده سیستم بیولوژی، تهران، ایران
2 استادیار دانشگاه علوم پزشکی بقیهالله، دکترای تخصصی شیمی، پژوهشکده سیستم بیولوژی، تهران، ایران
doi
چکیده
هدف این پژوهش تعیین میزان آسیبپذیری ایستگاههای مترو در برابر تهدیدات شیمیایی تروریستی است. این پژوهش بر اساس هدف، کاربردی، و بر مبنای ماهیت و روش توصیفی ـ تحلیلی است که با استفاده از مطالعات کتابخانهای، استانداردهای جهانی و پرسشنامه، ابتدا به شناسایی شاخصهای مؤثر بر آسیبپذیری و سپس تعیین شدت تأثیرات آنها بر ایستگاههای نیمه شمالی خط یک متروی تهران میپردازد. روایی پرسشنامه طراحیشده را خبرگان تأیید کردند و برای تأیید محتوایی آن از شیوههای CVR و CVI استفاده شد. برای تحلیل دادهها از فرایند تحلیل شبکهای (ANP) و نرمافزار Super Decision بهعنوان ابزار پردازش بهمنظور رتبهبندی ایستگاهها و شاخصها استفاده شد. نتایج بیانگر این است که ایستگاه امام خمینی (ره) با وزن 0964/0 در رتبه اول و ایستگاه قیطریه با وزن 039/0 در رتبه آخر از نظر روشهای شناختی و رویارویی با آسیبپذیری قرار دارد. همچنین از بین 11 شاخص مورد تأیید، شاخص "تدوین و ارائه کتابچههای راهنما" اولین رتبه را به خود اختصاص داده است. در کنار رتبهبندی ایستگاهها این روش به مدیران کمک میکند تا اثر شاخصها را بر تک تک ایستگاهها بررسی، و شاخصهای کم اهمیت را در هر ایستگاه شناسایی، و آنها را تقویت کنند تا به کارایی یکسانی در ایستگاهها دست پیدا کنند. همچنین طبق رتبهبندی انجامشده، معیار «عملکرد انسانی» نقشی واضح بهمنظورکاهش میزان آسیبپذیری ایستگاهها دارد. این معیار شامل آموزش، فرهنگسازی، رشد و یادگیری کارکنان و مسافران است و این امر نیازمند روشهای خاص خود است.
