رتبهبندی اجرای سامانه CCHP در تهران از منظر معیارهای کمی و کیفی
نویسندگان
1 دانشیار گروه اقتصاد، دانشگاه علامه طباطبایی
2 کارشناس ارشد اقتصاد انرژی، دانشگاه علامه طباطبایی
3 استادیار گروه اقتصاد برق و انرژی، پژوهشگاه نیرو
doi
10.22084/aes.2018.14089.2533چکیده
از مهمترین راههای افزایش کارایی انرژی، کاهش هزینههای توزیع و جلوگیری از اتلاف انرژی است. در این مقاله احداث نیروگاه تولید همزمان برق، حرارت و برودت، در ظرفیتهای 5 مگاوات (نیروگاه هدف) و 1، 8 و 25 مگاواتی (گزینههای جانشین) بررسیشده است. با تکیه بر اصول مکانیسم توسعه پاک (CDM)، ارزیابی پیش از اجرا و تحلیل هزینه-فایده از روشهایی چون نرخ بازده داخلی، دوره بازگشت سرمایه و ارزش حال استفاده شده و نتایج بهدستآمده از منظر آزمونهای کیفی چون مطلوبیت، بهینه پرتو و هیکسکالدور مورد بررسی قرار گرفتهاند. ظرفیتهای مذکور نیروگاه طی سه سناریو شامل 1) فروش برق، 2) فروش برق و حرارت و 3) فروش برق، حرارت و درآمدهای زیستمحیطی مورد ارزیابی اقتصادی قرار گرفتند؛ نتایج بهدستآمده، توجیهپذیری مالی و اقتصادی ساخت نیروگاه CCHP (بهاستثنای نیروگاه 1 مگاواتی در سناریوی فروش برق) را تأیید نمود. همچنین در صورت عدممحدودیت منابع، اولویت اجرایی جهت احداث نیروگاه در دو سناریوی اول بهترتیب ظرفیتهای 25، 8، 5 و 1 مگاوات میباشد، با اعمال درآمدهای زیستمحیطی نیز اجرای نیروگاه 1 مگاواتی نسبت به نیروگاههای 5 و 8 مگاواتی اولویت مییابد. براساس نتایج بهدستآمده و مزایای فنی، اقتصادی و زیستمحیطی نیروگاههای تولید همزمان، گسترش این سامانه بهعنوان یک راهبرد اقتصادی جهت افزایش کارایی صنعت برق توصیه میگردد.