تحلیل قدرت اعتباردهی سیستم بانکی ایران به هنگام وجود اصطکاکهای مالی در چارچوب یک الگوی اقتصادسنجی کلان ساختاری
نویسندگان
1 کارشناس ارشد اقتصاد دانشگاه شهید بهشتی
2 دانشیار گروه اقتصاد دانشگاه شهید بهشتی
doi
10.22084/aes.2018.16611.2666چکیده
با توجه به بانک محور بودن بازار تأمین مالی در اقتصاد ایران، عملکرد سیستم بانکی در میزان تولید و قیمت تمام شده کالاها بسیار اثرگذار است و نوسان در دستیابی به اعتبارات بانکی و افزایش هزینه دسترسی به آن، زمینه مناسبی برای بروز نابسامانیهای اقتصادی فراهم میسازد. یکی از مشکلاتی که بهخصوص در سالهای اخیر گریبانگیر سیستم بانکی ایران بودهاست، اصطکاکهای مالی است که نمود آن در شاخصهایی نظیر نسبت مطالبات غیرجاری، نسبت داراییهای ثابت به کل داراییها و انباشت بدهیهای دولت به بانکها مشهود است. در این مقاله به کمک ساخت یک الگوی اقتصادسنجی کلان ساختاری در دوره زمانی ۱۳۹۴-۱۳۴۶، میزان اثرگذاری اصطکاکهای مالی بر قدرت اعتباردهی سیستم بانکی بررسی شدهاست. درعینحال مقایسه میزان اثرگذاری کاهش اصطکاکهای مالی با میزان اثرگذاری سیاست پولی انبساطی بر قدرت اعتباردهی سیستم بانکی و در نهایت مقایسه میزان اثرگذاری سیاست پولی انبساطی در صورت کاهش اصطکاکهای مالی با میزان اثرگذاری سیاست پولی انبساطی مورد بررسی قرار گرفتهاست. نتایج شبیهسازی پویای الگو نشان میدهد که قدرت اعتباردهی سیستم بانکی در اثر کاهش اصطکاکهای مالی سالانه به میزان یک انحراف معیار، بهطور متوسط به میزان 16 درصد افزایش مییابد. همچنین اثر کاهش اصطکاکهای مالی در مقایسه با اثر سیاست پولی انبساطی بر قدرت اعتباردهی سیستم بانکی بهطور متوسط به میزان 10 درصد بیشتر است. بهعلاوه، اثرگذاری سیاست پولی انبساطی بر قدرت اعتباردهی سیستم بانکی در صورت کاهش اصطکاکهای مالی به اندازه یک انحراف معیار، بهطور متوسط به میزان 17 درصد بیشتر از زمانی است که اصطکاکهای مالی کاهش نیابند.