تجزیه و تحلیل فنی زخم های وارده به درختان حاشیه مسیر در اثر عملیات چوبکشی
نویسندگان
1 استادیار دانشکدۀ فناوری کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
2 استاد گروه جنگلداری و اقتصاد جنگل دانشکدۀ منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، تهران
3 استاد گروه جنگلداری و اقتصاد جنگل دانشکدۀ منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، تهران
doi
10.22059/jfwp.2015.53074چکیده
عملیات بهرهبرداری جنگل نظام مهندسی با هدف بیشینهکردن کارایی و کمینهکردن آثار نامطلوب است. این بررسی در پارسلهای 220 و 225 از سری نمخانه در جنگل خیرود در کنار نوشهر انجام شد. در این بررسی، خسارات ناشی از عملیات چوبکشی با استفاده از اسکیدر تیمبرجک 450 سی، بر درختان سرپا ارزیابی شد. نتایج این بررسی نشان داد که بهترتیب در دو پارسل 220 و 225، 6/80 درصد و 7/72 درصد از آسیبهای حاصل از چوبکشی در قسمتهای پایین ساقۀ درخت (ریشه و 0-3/0متر از بن درخت) رخ داده است و بیش از 40 درصد از زخمها مساحتی کمتر از 200 سانتیمتر مربع دارند، ولی 57 درصد از زخمها منجر به آسیب به کامبیوم شده است. همچنین نتایج تحقیق نشان داد که با وجود شدت بهرهبرداری کمتر در پارسل 225 در مقایسه با پارسل 220، میانگین عرض زخمها در پارسل 225 (43/10 سانتیمتر) بیشتر از پارسل 220 (06/9 سانتیمتر) است که این مورد مهم به تعداد قوسهای بیشتر (حدود 2 برابر) در مسیرهای چوبکشی پارسل 225 در مقایسه با پارسل 220 مربوط میشود. نتیجۀ آنالیز واریانس با طبقهبندی دوطرفه نیز نشان داد که از نظر نسبت عرض زخم به محیط درخت بین دو پارسل مورد بررسی اختلاف معنیداری وجود دارد (F=9.01, p=0.003, df=1). در کل میتوان چنین نتیجه گرفت که افزایش تعداد قوسهای موجود در مسیرهای چوبکشی در مقایسه با شدت بهرهبرداری آثار تخریبی بیشتری بر درختان حاشیۀ مسیر بر جا گذاشته است.