میزان افت چوب و کاهش ارزش آن طی عملیات قطع درخت و بینه بری (مطالعه موردی: درختان راش و ممرز جنگل خیرود)
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی جنگل، دانشکدة منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران
2 دانشیار گروه جنگلداری و اقتصاد جنگل، دانشکدة منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران
doi
10.22059/jfwp.2015.53086چکیده
میزان ضایعات چوب و کاهش کیفیت و ارزش آن، در رابطه با عملیات قطع درخت و بینهبری دو گونۀ راش و ممرز و نوع صدمه در بخش نمخانۀ جنگل آموزشی ـ پژوهشی خیرود مطالعه شد. برای محاسبۀ افت چوب بر اثر قطع و انداختن درخت و بینهبری در بخش قطع و انداختن درخت در مجموع 250 اصله درخت، و در بخش بینهبری در مجموع 167 عدد گردهبینه از گونههای راش و ممرز بهصورت تصادفی بررسی و اندازهگیری شدند. نتایج نشان داد که از کل حجم قطعشده در بین تمام گونهها، 5/42 متر مکعب (9 درصد) و در بخش بینهبری 05/16 متر مکعب (3/10 درصد) چوب دچار انواع درجههای صدمه شدند. بیشتر صدمات مشاهدهشده در چوب بر اثر عملیات قطع در این بررسی مربوط به شکاف و پارگی طولی است که حدود 46 درصد افت را شامل میشود. میزان افت از نوع ارتفاع زیاد کنده 3 درصد، شکستگی و خردشدگی 27 درصد، و افت جداشدگی ورقهای 24 درصد شده است. میزان افت از نوع شکاف طولی گردهبینه صفر، جداشدگی ورقهای 8/1 درصد، و خطای اندازهگیری 8/20 درصد شده است. بیشترین افت کیفی چوب از نوع شکاف و پارگی طولی برابر با 52/46 درصد و کمترین افت از نوع ارتفاع بیش از حد کنده 66/1 درصد است. بقیۀ گروههای افت که شامل شکستگی و خردشدگی و صدمه بهصورت جداشدگی ورقهایاند بهترتیب 33/21 درصد و 5/30 درصد از کل افت کیفی چوب بر اثر عملیات قطع را شامل میشوند.