میزان افت چوب و کاهش ارزش آن طی عملیات قطع درخت و بینه بری (مطالعه موردی: درختان راش و ممرز جنگل خیرود)

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ‏ارشد مهندسی جنگل، دانشکدة منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران

2 دانشیار گروه جنگل‌داری و اقتصاد جنگل، دانشکدة منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران

doi
10.22059/jfwp.2015.53086
چکیده

میزان ضایعات چوب و کاهش کیفیت و ارزش آن، در رابطه با عملیات قطع درخت و بینه‌بری دو گونۀ راش و ممرز و نوع صدمه در بخش نمخانۀ جنگل آموزشی ـ پژوهشی خیرود مطالعه شد. برای محاسبۀ افت چوب بر اثر قطع و انداختن درخت و بینه‏بری در بخش قطع و انداختن درخت در مجموع 250 اصله درخت، و در بخش بینه‏بری در مجموع 167 عدد گرده‏بینه از گونه‏های راش و ممرز به‌صورت تصادفی بررسی و اندازه‏گیری شدند. نتایج نشان داد که از کل حجم قطع‌شده در بین تمام گونه‏ها، 5/42 متر مکعب (9 درصد) و در بخش بینه‏بری 05/16 متر مکعب (3/10 درصد) چوب دچار انواع درجه‏های صدمه شدند. بیشتر صدمات مشاهده‌شده در چوب بر اثر عملیات قطع در این بررسی مربوط به شکاف و پارگی طولی است که حدود 46 درصد افت را شامل می‏شود. میزان افت از نوع ارتفاع زیاد کنده 3 درصد، شکستگی و خردشدگی 27 درصد، و افت جداشدگی ورقه‏ای 24 درصد شده است. میزان افت از نوع شکاف طولی گرده‏بینه صفر، جداشدگی ورقه‏ای 8/1 درصد، و خطای اندازه‏گیری 8/20 درصد شده است. بیشترین افت کیفی چوب از نوع شکاف و پارگی طولی برابر با 52/46 درصد و کمترین افت از نوع ارتفاع بیش از حد کنده 66/1 درصد است. بقیۀ گروه‏های افت که شامل شکستگی و خردشدگی و صدمه به‌صورت جداشدگی ورقه‏ای‌اند به‌ترتیب 33/21 درصد و 5/30 درصد از کل افت کیفی چوب بر اثر عملیات قطع را شامل می‏شوند.