تحلیل اخلاقی مشارکت علمی اساتید و دانشجویان در آموزش عالی؛ نقدی بر استثمار آموزشی
نویسندگان
1 دکترای تخصصی مدرّسی معارف اسلامی گرایش اخلاق اسلامی؛ استادیار پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی
2 دکترای تخصصی مدرّسی معارف اسلامی، گرایش مبانی نظری؛ دانشیار دانشگاه معارف اسلامی، گروه اخلاق اسلامی، دانشگاه تهران.
3 دکترای مدرّسی معارف اسلامی، گرایش اخلاق اسلامی. قم، دانشگاه معارف اسلامی
doi
10.22034/ksiu.2023.96.105چکیده
هدف: یکی از مهمترین اهداف این تحقیق، توجه به معضلات اخلاقی پنهان، اما رایج در نظام آموزش عالی و ارائۀ راهکار برای دفع و رفع چنین مشکلاتی است. روش: این مقاله به روش توصیفی تحلیلی، ضمن تبیین اخلاقی مفهوم استثمار آموزشی، برخی از چالشها و شبهات اخلاقی ناظر به این مسئله را مطرح کرده و در نهایت، با بیان پیشنهادهایی سعی در ارائۀ راهکار برای برونرفت از این معضل اخلاقی داشته است. یافتهها: استثمار علمی یا همان بهرهکشی از دسترنج علمی دیگران، معضلی اخلاقی است که عوامل مختلفی مثل روحیۀ زیادهخواهی، راحتطلبی، فشارهای سازمانی و ضیق وقتی که استادان از آن سخن میگویند، زمینههای شکلگیری آن را فراهم میسازد. لازمۀ استثمار، ظلم و بیعدالتی و ثمرۀ آن، حقکشی و نارضایتی است. نتیجهگیری: با وجود این معضلات اخلاقی، سلامت نظام آموزشی، به خصوص آموزش عالی، بیش از بیش در خطر است؛ لذا لازم است برای برونرفت از این مشکلات، راهکارهایی کاربردی پیشنهاد شود؛ این پیشنهادها را میتوان در خودمراقبتی استادان، خودآگاهی دانشجویان و مراقبت سازمانی دنبال کرد.