فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در این پژوهش، تأثیر مقادیر متفاوت پراکسید هیدروژن و زمان ‏های متفاوت در رنگ‏بری مخلوط خمیرکاغذ مرکب‏ زدایی‌شدۀ کاغذ روزنامه و مجلۀ باطله با پراکسید هیدروژن بررسی شد. مخلوط کاغذهای بازیافتی ابتدا به روش متداول شیمیایی خمیرکاغذسازی شدند و سپس با شناورسازی مرکب‏ زدایی شدند. در ادامه، خمیرکاغذهای مرکب ‏زدایی‌شده (نسبت مخلوط 70 درصد روزنامه و 30 درصد مجله) با پراکسید هیدروژن تحت شرایط فرایندی ثابت با سطوح گوناگون 5/0، 75/0، و 1 درصد پراکسید هیدروژن و زمان‏ های متفاوت 30، 60، و 90 دقیقه رنگ‏بری شدند. خمیرکاغذهای رنگ‏ بری‌شده با پالایشگر آزمایشگاهی PFI mill تا درجۀ روانی CSF 300 پالایش شدند و سپس از آن‌ها کاغذ دست‏ساز استاندارد (gm-260) ساخته شد. پراکسید باقی‏ماندۀ لیکور رنگ‏بری، COD پساب رنگ ‏بری، و ویژگی‏ های کیفی کاغذ (ویژگی‏ های نوری، فیزیکی، و مکانیکی) مطابق با استانداردهای مربوطه اندازه گیری شدند. نتایج به ‏دست‌آمده نشان داد که با افزایش زمان رنگ ‏بری، مقدار پراکسید هیدروژن باقی‏مانده در پساب کاهش یافت، اما با افزایش مصرف پراکسید هیدروژن، تغییرات پراکسید هیدروژن باقی‏مانده در لیکور رنگ ‏بری معنی‏دار نبود (01/0p<). همچنین، با افزایش مصرف پراکسید هیدروژن و نیز زمان رنگ‏بری، COD پساب حاصل به‏طور معنی‏داری افزایش یافت. درجۀ روشنی کاغذهای ساخته‌شده با افزایش درصد پراکسید مصرفی و نیز زمان رنگ ‏بری به ‏طور معنی‏داری افزایش یافت، اما در ماتی کاغذ اثر معنی‏داری مشاهده نشد (01/0p<). افزایش درصد مادۀ رنگ‏بر پراکسید هیدروژن تأثیر معنی‏داری بر ویژ‏گی ‏های مکانیکی کاغذ نشان نداد، اما افزایش زمان رنگ‏بری به بهبود معنی‏دار این ویژگی‏ها منجر شد.