خواص بازدارندگی نانوکامپوزیت های نانوکریستال سلولز ـ پلی وینیل الکل
نویسندگان
1 استادیار علوم و صنایع چوب و کاغذ، گروه سلولزی و بستهبندی، پژوهشکدۀ شیمی و پتروشیمی، پژوهشگاه استاندارد، کرج، ایران
2 کارشناس ارشد علوم و صنایع چوب و کاغذ، گروه سلولزی و بستهبندی، پژوهشکدۀ شیمی و پتروشیمی، پژوهشگاه استاندارد، کرج، ایران
3 استادیار علوم و صنایع چوب و کاغذ، گروه سلولزی و بستهبندی، پژوهشکدۀ شیمی و پتروشیمی، پژوهشگاه استاندارد، کرج، ایران
4 دانشجوی دکتری علوم و صنایع چوب و کاغذ، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران
doi
10.22059/jfwp.2014.52094چکیده
در این پژوهش خواص بازدارندگی نانوکامپوزیت های حاصل از نانوکریستال سلولز ـ پلی وینیل الکل بررسی شد. فیلمهای نانوکامپوزیت حاوی درصدهای متفاوت نانوکریستال سلولز (3، 6، 9 و 12 درصد وزنی) با روش قالبریزی حلال تهیه شد. تأثیر نانوکریستال سلولز بر خواص بازدارندگی نانوکامپوزیت ها مطالعه شد. بدینمنظور، جذب رطوبت، نفوذپذیری به بخار آب، سرعت انتقال اکسیژن، و سرعت انتقال بخار مواد شیمیایی فیلمهای نانوکامپوزیت اندازهگیری شد. نتایج نشان داد که افزودن نانوکریستال سلولز با کاهش جذب رطوبت، نفوذپذیری به بخار آب، سرعت انتقال اکسیژن، و سرعت انتقال بخار مواد شیمیایی موجب بهبود خواص بازدارندگی نانوکامپوزیت ها میشود. بهبود خواص بازدارندگی نانوکامپوزیت ها به درجۀ تبلور بالای نانوکریستال سلولز و واکنش شدید بین گروههای هیدروکسیلی نانوکریستال سلولز و زنجیرۀ پلیمری پلی وینیل الکل نسبت داده شد که نشاندهندۀ پخش خوب و چسبندگی مطلوب نانوکریستال سلولز و ماتریس پلی وینیل الکل است. علاوه بر این، نانوکریستال سلولز مسیر پر پیچ و خمی برای عبور مولکولهای نفوذکننده فراهم میکند. میزان بهبود خواص بازدارندگی در ماتریسهای با درجۀ هیدرولیز بالا در مقایسه با ماتریسهای با درجۀ هیدرولیز پایین، چشمگیرتر بود.
