بررسی رابطه‌ی سبک رهبری تحول‌آفرین مدیران با اثربخشی، انگیزش و رضایت کارکنان

نویسندگان

1 دانشگاه

2 دانشگاه

doi
چکیده

هدف پژوهش حاضر، سنجش سبک رهبری برای سطوح معاونین، مدیران و رؤسای یکی از شرکت‌های گروه سایپا از دو بعد خود ارزیابی و ارزیابی توسط کارکنان از یک‌سو و بررسی روابط بین ویژگی‌های جمعیت‌‌شناختی کارکنان و سبک و پی‌آمدهای رهبری مدیران از دگرسو بوده است. برای سنجش سبک رهبری، از نظریه‌ی مدل کامل رهبری[1] و به‌منظور گردآوری داده‌ها از پرسش‌نامه MLQ[2] بهره گرفته شد. این مطالعه، یک پژوهش کاربردی و در زمره‌ی تحقیقات توصیفی، از نوع مطالعات همبستگی است. برای تجزیه و تحلیل دادهها از روشهای آماری توصیفی و استنباطی (شامل آزمون همبستگی پیرسون، تحلیل واریانس یک‌راهه و آزمون تی مستقل) استفاده شد. نتایج نشان داد که پی‌آمدهای رهبری (انگیزش کارکنان، رضایت کارکنان و اثربخشی رهبری) با سبک رهبری تحول‌آفرین، رابطه‌ای مثبت و معنادار دارد. هم‌چنین شکاف معناداری بین نمرات خودارزیابی و نمرات پیروان به‌دست آمد؛ به‌گونه‌ای که مدیران، معاونین و رؤسا در خودارزیابی، نمرات بالاتری را به خود داده بودند. هم‌چنین، تفاوت معناداری بین پی‌آمدهای رهبری و وضعیت سبک رهبری تحول‌آفرین[3] در بین سطوح مدیریتی به تأیید رسید. بین ویژگی‌های جمعیت‌شناختی پیروان و ادراک‌شان از سبک و پی‌آمدهای رهبری فقط در سطح معاونین رابطه‌ی معنا‌داری دارد. [1]. Full-range leadership theory (FRLT) [2]. Multifactor Leadership Questionnaire (MLQ) [3]. Transformational leadership