بررسی تأثیر سرمایه فرهنگی بر تولید ناخالص داخلی در استان‌های ایران

نویسندگان

1 دانشیار دانشکده اقتصاد، مدیریت و بازرگانی دانشگاه تبریز

2 استادیار دانشکده اقتصاد، مدیریت و بازرگانی دانشگاه تبریز

3 استادیار گروه اقتصاد دانشگاه حضرت آیت ا... العظمی بروجردی (ره)

4 استاد دانشکده اقتصاد، مدیریت و بازرگانی دانشگاه تبریز

5 دانشیار دانشکده اقتصاد، مدیریت و بازرگانی دانشگاه تبریز

doi
10.22084/aes.2017.6100.1768
چکیده

افزایش تولید ناخالص داخلی سرانه به‌عنوان معیاری برای سنجش عملکرد اقتصادی یک جامعه مطرح است. تا پیش از این، نظریات موجود تأکید بر تشکیل سرمایه فیزیکی و سرمایه انسانی به‌عنوان عامل افزایش‌دهنده تولید ناخالص داخلی سرانه داشته‌اند، اما یکی از عوامل مغفول مؤثر بر تولید ناخالص داخلی، سرمایه فرهنگی است. هدف این تحقیق، تخمین سرمایه فرهنگی برای استان‌های ایران و بررسی تأثیر آن بر تولید ناخالص داخلی سرانه استان‌‌ها می‌باشد. به همین منظور از تعریف ارائه شده توسط تراسبی (1999) برای سرمایه فرهنگی استفاده شده است، طبق تعریف مذکور، منظور از سرمایه فرهنگی، ذخیر‌ه‌ای از ابزار‌های فرهنگی ملموس و ناملموس شامل ساختمان‌‌ها، ساختار‌ها، مکان‌‌ها و موقعیت‌‌هایی با بار معنایی فرهنگی، آثار هنری و صنایع دستی و مجموع‌های از ایده‌‌ها، اعمال، باور‌ها، سنت‌‌ها و ارزش‌‌ها است، بر این اساس با استفاده از 36 متغیر مرتبط با فرهنگ جامعه، سرمایه فرهنگی برای 24 استان در بازه زمانی 1391-1383 محاسبه گردیده است. سپس با استفاده از روش گشتاور تعمیم‌یافته، تأثیر سرمایه فرهنگی بر تولید ناخالص داخلی مورد آزمون و بررسی قرار گرفته است. نتایج به‌دست‌آمده، تأییدکننده تأثیر مثبت سرمایه فرهنگی بر تولید ناخالص داخلی سرانه می‌باشد، یعنی افزایش سرمایه فرهنگی، سبب افزایش تولید ناخالص داخلی سرانه می‌شود. از این‌رو سیاستگذاران اقتصادی و فرهنگی می‌بایست بیش از پیش فرهنگ حاکم بر جامعه و تأثیر آن بر مسائل اقتصادی را مورد توجه قرار دهند و سیاست‌‌هایی را در جهت بهبود شاخص‌‌های فرهنگی و افزایش سرمایه فرهنگی به‌کار گیرند.