تحلیل مورفولوژیکی مجرای رودخانۀ زرینه رود با استفاده از مدل رزگن
نویسندگان
1 دانشیار گروه عمران، دانشکدة فنی و مهندسی، دانشگاه مراغه
2 استاد گروه ژئومورفولوژی، دانشکدة جغرافیا و برنامه ریزی، دانشگاه تبریز
3 دانش آموختة دکتری ژئومورفولوژی، دانشکدة جغرافیا و برنامه ریزی، دانشگاه تبریز
4 استاد گروه ژئومورفولوژی، دانشکدة جغرافیا و برنامه ریزی، دانشگاه تبریز
doi
10.22059/jphgr.2018.218965.1006956چکیده
در این پژوهش مورفولوژیِ مجرایِ رودخانة زرینهرود با استفاده از مدل ژئومورفولوژیکی رزگن بررسی میشود. این پژوهش متکی بر نقشههای توپوگرافی مقیاس 1:2000 و کارهای میدانی است. زرینهرود در بازههای بالادست سد نوروزلو عمدتاً از نوع C رزگن است. این رودخانه از پاییندست شهر محمودآباد تا پایاب سد انحرافی نوروزلو به نمونهای مشخص از رودخانههای نوع C4 با بستر گراولی و مورفولوژی حوضچه- خیزآب تبدیل میشود. بازههای نوع D، به صورت محلی، در مقاطعی دیده میشوند که فرسایشپذیری شدید مواد کناره و کنترل محدود پوشش گیاهی بستری عریض با نسبتهای عرض به عمق بالا و پشتههای نقطهای فعال داخل مجرا بهوجود آوردهاند. بازههای نوع G و F در امتداد سد نوروزلو تا شهر میاندوآب در نتیجة دخالتهای انسانیـ به صورت برداشت بیرویة شن و ماسه و گودافتادگی بستر رودخانهـ بهوجود آمدهاند. این روند، به صورت منقطع، در امتداد پاییندست ادامه مییابد و رودخانه به بازهای در حال گذار از نوع C به نوع F تبدیل میشود. زرینهرود در بازة انتهایی به رودخانههای نوع E تبدیل میشود. دخالتهای نسبتاً کمِ عامل انسانی و دشت سیلابیِ هموار و توسعهیافته باعث افزایش نسبتِ گودشدگی شده است. همچنین، چسبندگی بالای مواد کناره به مقادیر پایین نسبت عرض به عمق منجر شده است.