ارائه مدل ساختاری تأثیر ادراک دانش آموزان از محیط یادگیری روانشناختی بر رضایت تحصیلی با میانجی‏گری معنای شخصی

نویسندگان

1 گروه نوآوری های آموزشی و درسی ، تهران ،ایران ،موسسه پژوهش و آموزش عالی ، عضو هیات علمی و مدیر گروه نواوری های آموزشی و درسی

2 استادیار، علوم تربیتی، دانشگاه مازندران، مازندران، ایران

3 استادیار، علوم تربیتی دانشگاه مازندران، مازندران، ایران

4 استادیار، روان‌شناسی، موسسه راه دانش بابل، بابل، ایران

doi
10.22054/jep.2021.48004.2805
چکیده

هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر محیط یادگیری روانشناختی بر رضایت تحصیلی دانش آموزان با میانجی‏گری معنای شخصی است. روش: روش پژوهش پیمایشی است. جامعه آماری، دانش‏آموزان مدارس متوسطه دوم شهر بابل به تعداد 956 نفر هستند که با استفاده از شیوه نمونه گیری خوشه‌ای 270 نفر انتخاب شده‌اند. جهت گردآوری داده‌ها، از پرسشنامه «چه چیزی در این کلاس در حال رخ دادن است» (اسمیت ،2013)، پرسشنامه معنای شخصی عاملی (ریکر، 1992)، و پرسشنامه مقیاس رضایت تحصیلی(اسمیت،2013) استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل اطّلاعات از روش‎های آمار توصیفی و آمار استنباطی (ضرایب همبستگی پیرسون و مدل سازی معادلات ساختاری) استفاده شد. یافته: نتایج نشان داد که بین متغیرهای محیط یادگیری روانشناختی با معنای شخصی عاملی و رضایت تحصیلی و همچنین بین رضایت تحصیلی با معنای شخصی رابطه مثبت وجود دارد. همچنین متغیر محیط یادگیری روانشناختی علاوه بر تاثیر مستقیم بر رضایت تحصیلی، به طور غیرمستقیم با میانجی گری معنای شخصی عاملی رابطه دارد و هم بر رضایت تحصیلی تاثیر مثبت دارد. نتیجه گیری: در تحقیقات پیشین نتایج مشابه ای برای رابطه مولفه های این سه حوزه به دست آمده است. نتایج این پژوهش ناظر بر اثربخشی محیط یادگیری بر مولفه های معنای شخصی عاملانه و رضایت از تحصیل در دانش آموزان می‏باشد. بنابراین می‏توان گفت، تاکید بر خود شناسی و توسعه آگاهی متعالی باید یکی از قسمتهای اصلی پارادایم آموزشی مدارس باشد.