بررسی یک ساله اپیدمیولوژی ضایعات رادیولوسنت در رادیوگرافی پانورامیک مراجعین به بخش رادیولوژی دانشکده دندانپزشکی مشهد
نویسندگان
1 استادیار گروه رادیولوژی و بیماری های دهان دانشکده دندانپزشکی و مرکز تحقیقات دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد
2 دندانپزشک
3 عضو هیئت علمی دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی مشهد
doi
10.22038/jmds.2006.1449چکیده
مقدمه: ضایعات رادیولوسنت از ضایعات شایع استخوان فک می باشد و می توانند بصورت پری آپیکال، پری کرونال، اینتررادیکولر و یا بدون ارتباط با دندان مشاهده شوند. هدف از این مطالعه بررسی اپیدمیولوژی ضایعات رادیولوسنت در مراجعین به بخش رادیولوژی دانشکده دندانپزشکی مشهد بود. مواد و روش ها: این مطالعه توصیفی و از نوع Prevalence study بوده که در آن رادیوگرافی پانورامیک 256 بیمار مراجعه کننده به بخش رادیولوژی به مدت یکسال مورد بررسی قرار گرفت و فراوانی این ضایعات برحسب سن، جنس، تعداد، محل، شکل و حدود ضایعه و تاثیر بر روی ساختمان های مجاور بدست آمد. سپس نتایج حاصل با استفاده از آزمون نسبت ها مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: از میان 51 ضایعه، بیشترین فراوانی به ترتیب مربوط به گرانولوم پری آپیکال (1/45 درصد)، بیماری پریودونتال (6/19درصد)، کیست رادیکولر (7/13درصد)، کیست دانتی ژور (9/3درصد) چروبیسم و کیست تروماتیک، اسکواموس سل کارسینوما و ژانت سل گرانولوم مرکزی هر کدام (2درصد) بود. این ضایعات بیشتر در دهه دوم زندگی (20-11 سالگی) و غالباً در مردان مشاهده شدند. نتیجه گیری: سه ضایعه رادیولوسنت شایع در این مطالعه شامل گرانولوم پری آپیکال، بیماری پریودونتال و کیست رادیکولر بود. گرانولوم پری آپیکال بیشتر در فک پایین و بیماری پریودونتال و کیست رادیکولر در فک بالا شایعتر بودند.