تخمین پارامترهای یک شبیهساز کنترل وضعیت آزمایشگاهی با استفاده از روش حداقل مربعات و بهینهسازی هوشمند ترکیبی
نویسندگان
1 پژوهشگر، مجتمع دانشگاهی هوافضا، دانشگاه صنعتی مالک اشتر
2 پژوهشگر، مجتمع دانشگاهی هوافضا، دانشگاه صنعتی مالک اشتر، تهران، ایران
3 مجتمع دانشگاهی هوافضا، دانشگاه صنعتی مالک اشتر، تهران، ایران
4 استادیار پژوهشی، مجتمع دانشگاهی هوافضا، دانشگاه صنعتی مالک اشتر، تهران، ایران
doi
10.22075/jme.2022.25020.2166چکیده
در این مقاله پارامترهای مدل دینامیکی یک شبیهساز سه درجه آزادی مبتنی بر یاتاقان هوایی شامل ممان اینرسیها، مرکز جرم میز، با استفاده از دادههای ثبت شده در یک مانور وضعیت به دو روش : 1- روش بهینهسازی ترکیبی الگوریتم ژنتیک و برنامهریزی مرتبه دوم متوالی و 2- روش حداقل مربعات خطا، تخمین زده شده است. برای این کار با استفاده از چرخهای عکسالعملی یک مانور وضعیت انجام میشود و مقادیر گشتاور و همچنین سرعت زاویهای حول سه محور ثبت میگردد. سپس با استفاده از دادههای ذخیره شده و پیادهسازی دو روش، پارامترهای میز تخمین زده میشوند. نتایج نشان میدهد که با روش حداقل مربعات برخلاف الگوریتم بهینهسازی ترکیبی، با یک تست کنترل وضعیت از نقطه اولیه غیرصفر به مبدا، نمیتوان تخمین مناسبی استخراج نمود و نیاز به تستهای متفاوت بهگونهای است که تمام مودهای سیستم تحریک گردد. در حالی که در روش بهینهسازی ترکیبی، با انجام همان یک آزمایش میتوان پارامترهای مدل دینامیکی را تخمین زد. برای صحهگذاری الگوریتم پیادهسازی شده، عملکرد حلقه بسته میز در محیط آزمایشگاهی و مدل شبیهسازی شده بررسی و مقایسه گردید که نشانگر دقت مناسب کمتر از 5 درصد خطا در میانگین تمام نمونهها در هر دو روش تخمینی میباشد.