بررسی استحکام شکست دندان های پست کراون شده با و بدون فرول
نویسندگان
1 استادیار گروه پروتزهای دندانی دانشکده دندانپزشکی و مرکز تحقیقات دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد
2 استاد گروه پروتزهای دندانی دانشکده دندانپزشکی و مرکز تحقیقات دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد
doi
10.22038/jmds.2006.1463چکیده
مقدمه: عوامل متعددی بر توزیع تنش و استحکام شکست دندانهای بازسازی شده با پست و کور تأثیر دارد. یکی از مهمترین این عوامل میزان نسج باقیماندة دندان بالای مارجین تراش میباشد. هدف از این تحقیق بررسی تاثیر ایجاد فرول از طریق افزایش طول تاج کلینیکی بر روی استحکام شکست دندانهای معالجه ریشه شده می باشد. مواد و روشها: در این مطالعه تجربی – آزمایشگاهی برای اجرای طرح، 24 دندان پره مولر دوم پایین انتخاب شدند و تاج تمام آنها به اندازهای قطع شد تا میزان ریشه باقیمانده 15 میلیمتر باشد. سپس به صورت تصادفی به دو گروه 12 تایی تقسیم و درمان ریشه شدند. در گروه اول، برای دندانها بدون ایجاد فرول، پست و کور و کراون تمام فلزی ساخته شد. در گروه دوم با بر هم زدن نسبت مطلوب تاج به ریشه به اندازة 2 میلیمتر فرول طراحی شد و سپس پست و کور و کراون فول متال ساخته شد. در نهایت در هر گروه، بر روی7 دندان نیروی فشاری با سرعت 1 میلیمتر در دقیقه و با زاویة150 درجه نسبت به محور طولی دندان در مارجینال ریج مزیال و بر روی 5 دندان دیگر نیروی فشاری با همان ضربه و زاویه، در نوک کاسپ باکال اعمال شد تا زمانی که دندانها دچار شکست شدند. سپس برای تحلیل داده ها، از آزمون های T-student ، و آزمون کی دو و آنالیز واریانس دوعاملی استفاده شد. یافتهها: 1ـ اختلاف آماری معنی داریدر میانگین نیروی شکست بین گروههای فرول دار و بدون فرول وجود دارد (001/0P<). 2ـ اختلاف آماری معنی داری در میانگین نیروی شکست موقعی که نیرو از نوک کاسپ باکال و مارجینال ریج مزیال اعمال میشود، وجود نداشت. نتیجه گیری: با قرار دادن 2 میلیمتر فرول عاجی در بالای مارجین تراش دندانهای پره مولر دوم پایین و بازسازی با پست و کور ریختگی، علیرغم از بین رفتن نسبت مطلوب طول تاج به ریشه کلینیکی، میتوان استحکام شکست این دندانها را به میزان قابل توجهی بالا برد.