فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

اتیلن یک ماده بسیار مهم در صنایع پتروشیمی است که کاربرد اصلی آن در تولید پلیمرها است. معمولا از کراکینگ بخار اتان یا نفتا جهت تولید اتیلن استفاده می‌شود. مقدار کمی استیلن در این فرآیند تولید می‌شود. مقدار استیلن در محصول نباید از ppm 1 تجاوز کند، زیرا استیلن برای کاتالیست‌های پلیمرسازی واحدهای پایین‌ دستی مضر می‌باشد. واحد هیدروژن‌دار کردن استیلن جهت حذف استیلن در واحدهای صنعتی طراحی شده است. در این واحد، حذف استیلن تا حداکثر ppm 1 در محصول خروجی و انتخاب‌پذیری اتیلن از اهمیت ویژه‌ای برخوردار می‌باشد. در این مقاله بهینه‌سازی پویای راکتورهای هیدروژن‌دار کردن استیلن پتروشیمی مارون با در نطر گرفتن کاهش فعالیت کاتالیست ارائه شده است. در این مطالعه، از روش تکامل تفاضلی به عنوان یک روش قدرتمند برای تعیین پروفایل دمایی بهینه پویا برای دست‌یابی به بیشینه‌ی انتخاب‌پذیری اتیلن در یک دوره عملیاتی 720 روزه استفاده شده است. سپس به مقایسه‌ی نتایج بهینه‌سازی با شرایطی که در آن دماهای ورودی به راکتورها در 55 درجه سانتیگراد ثابت نگه داشته شوند و با شرایطی که در آن این دماها به طور خطی از 55 تا 90 درجه سانتیگراد افزایش داده ‌شوند، پرداخته شده است. نتایج نشان داد وقتی دماهای ورودی در 55 درجه سانتیگراد ثابت باشند، استیلن خروجی از ppm 1 تجاوز می‌کند اما بهترین انتخاب‌پذیری بدست می‌آید. با افزایش خطی دماهای ورودی، استیلن خروجی از ppm 1 کمتر می‌شود اما انتخاب‌پذیری کاهش می‌یابد. یک مسیر دمایی بهینه برای وقتی که استیلن خروجی از ppm 1 کمتر می‌باشد، بیشینه‌ی انتخاب‌پذیری را بدست می‌آورد