بررسی رابطه بدهی خارجی و رشد اقتصادی در ایران: با تأکید بر نقش سیاست کلان اقتصادی

نویسندگان

1 دانشیار گروه اقتصاد دانشگاه تبریز

2 دانشیار گروه اقتصاد دانشگاه تبریز

3 کارشناس ارشد علوم اقتصادی دانشگاه تبریز

doi
10.22084/aes.2017.1799
چکیده

استقراض­ خارجی در سال­های اخیر، نه تنها برای کشورهای در حال‌توسعه، بلکه برای کشورهای توسعه­یافته نیز به مشکلی مهم تبدیل شده است. در بسیاری از کشورها، بحران جهانی و سیاست­های پولی و مالی انبساطی منجر به افزایش سریع استقراض‌های خارجی شده است. در مطالعه حاضر، تأثیر بدهی خارجی بر رشد اقتصادی ایران طی سال­های 2013- 1980 با استفاده از رویکرد هم­انباشتگی مبتنی بر مدل خود توضیح با وقفه­های گسترده (ARDL to cointegration)، مورد بررسی قرار گرفته است. در این راستا، توجه ویژه­ای به نقش سیاست کلان اقتصادی در استفاده از منابع خارجی شده است؛ همچنین، اجزای بدهی خارجی با توجه به میزان بدهی خارجی چندجانبه مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است. نتایج به­دست آمده نشانگر، تأثیر منفی بدهی خارجی بر رشد اقتصادی ایران می­باشد؛ ولی می­توان با استفاده از سیاست­های مناسب اقتصادی این اثر منفی را کاهش داد و یا حتی معکوس کرد. یافته­های دیگر تحقیق حاکی از آن است که، استفاده بیشتر از بدهی­های خارجی دوجانبه اثری منفی بر رشد اقتصادی خواهد داشت.