بررسی رابطه بدهی خارجی و رشد اقتصادی در ایران: با تأکید بر نقش سیاست کلان اقتصادی
نویسندگان
1 دانشیار گروه اقتصاد دانشگاه تبریز
2 دانشیار گروه اقتصاد دانشگاه تبریز
3 کارشناس ارشد علوم اقتصادی دانشگاه تبریز
doi
10.22084/aes.2017.1799چکیده
استقراض خارجی در سالهای اخیر، نه تنها برای کشورهای در حالتوسعه، بلکه برای کشورهای توسعهیافته نیز به مشکلی مهم تبدیل شده است. در بسیاری از کشورها، بحران جهانی و سیاستهای پولی و مالی انبساطی منجر به افزایش سریع استقراضهای خارجی شده است. در مطالعه حاضر، تأثیر بدهی خارجی بر رشد اقتصادی ایران طی سالهای 2013- 1980 با استفاده از رویکرد همانباشتگی مبتنی بر مدل خود توضیح با وقفههای گسترده (ARDL to cointegration)، مورد بررسی قرار گرفته است. در این راستا، توجه ویژهای به نقش سیاست کلان اقتصادی در استفاده از منابع خارجی شده است؛ همچنین، اجزای بدهی خارجی با توجه به میزان بدهی خارجی چندجانبه مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است. نتایج بهدست آمده نشانگر، تأثیر منفی بدهی خارجی بر رشد اقتصادی ایران میباشد؛ ولی میتوان با استفاده از سیاستهای مناسب اقتصادی این اثر منفی را کاهش داد و یا حتی معکوس کرد. یافتههای دیگر تحقیق حاکی از آن است که، استفاده بیشتر از بدهیهای خارجی دوجانبه اثری منفی بر رشد اقتصادی خواهد داشت.