ارائه مدلی به منظور ایجاد شبکههای یادگیری دانشجوی در تحصیلات تکمیلی دانشگاههای آزاد شهر تهران.
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، مدیریت آموزشی. دانشکده مدیریت. دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران غرب. تهران. ایران
2 استادیار، مدیریت آموزشی، دانشکده مدیریت، واحد تهران غرب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران (نویسنده مسئول)
3 دانشیار، مدیریت آموزشی، دانشکده اقتصاد و مدیریت، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.22054/jep.2021.55076.3137چکیده
هدف اصلی این پژوهش ارائه مدلی به منظور ایجاد شبکههای یادگیری دانشجویی در تحصیلات تکمیلی دانشگاههای آزاد شهر تهران بوده است. این پژوهش از لحاظ هدف کاربردی است و از رویکرد کیفی استفاده شده است. جامعه آماری این پژوهش، شامل کلیه صاحبنظران، اساتید و مدیران ارشد حوزه مدیریتآموزشی و یادگیری است که در زمینه یادگیری مجازی تجربه و حضور دارند. جهت نمونهگیری برای انجام مصاحبههای عمیق از روش نمونهگیری هدفمند تا اشباع نظری با روش نمونه گیری گلوله برفی استفاده شد. به منظور جمعآوری دادهها و اطلاعات برای سؤالات پژوهش در این پژوهش از ابزار مصاحبه نیمه ساختار یافته استفاده گردیده است و با استفاده از سه فرایند همپوش در فرایند تحلیل تئوری مفهوم-سازی بنیادی کدگذاری باز، کدگذاری محوری و کدگذاری انتخابی به تحلیل یافتهها پرداخته شده است. نتایج پژوهش نشان داد: " یادگیری شبکه ای و تیمی و تعامل" به عنوان کانونی یا مقوله محوری مطرح شدهاند. مقولههای " انگیزههای دانشجویان، برنامهریزی شبکه های یادگیری و امکانات و تدارکات" به عنوان عللی تلقی میشوند که نقش فعال در ایجاد شبکههای یادگیری دانشجویی در تحصیلات تکمیلی نقش داشته و تا این عوامل مهیا نشوند یادگیری شبکهای شکل نمیگیرد. مهمترین راهبردهای اتخاذ شده در این پژوهش عبارتند از: " شبکهسازی، پشتیبانی، چرخه دانش و ارشادگری". شرایط بستر در پژوهش کنونی مقولههای " مشکلات دانشجویان، جو محیطی و گروه دانشجویان و اساتید" هستند. مقولههای " درگیری دانشجویان و ساختار سازمانی دانشگاه" به عنوان شرایط مداخلهگر الگوی پارادایمی مورد توجه قرار گرفتهاند.