ویژگیهای دندانی-صورتی پسران مشهدی مبتلا به سندرم داون
نویسندگان
1 متخصص ارتدنسی؛ کرمانشاه
2 دانشیار بخش ارتدنتیکس دانشکده دندانپزشکی و مرکز تحقیقات دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد
doi
10.22038/jmds.2005.1478چکیده
مقدمه: این بررسی با هدف تعیینویژگیهای دندانی-صورتی کودکان مشهدی مبتلا به سندرمداون و مقایسه آنها با همین ویژگی ها در کودکان دارای اکلوژن نرمال و نهایتاً استفاده از نتایج آن در تشخیص و درمان ناهنجاری های دندانی-فکی این کودکان صورت گرفت. مواد و روشها: بررسی حاضر از نوع توصیفی-مقطعی است و بر روی 29 پسر با متوسط سنی 9/11 سال مبتلا به سندرم داون مشغول به تحصیل و تحت مراقبت در مدارس استثنائی شهرستان مشهد و در قالب یک پروژه تحقیقاتی صورت گرفت. معاینه دقیق نسوج نرم و سخت دهان انجام شد، اندازه های آنتروپومتریک جمجمه و صورت استخراج گردید، فتوگرافی رخ، نیمرخ و داخل دهان، قالب مطالعه، رادیوگرافیOPG و سفالوگرام جانبی در وضعیت «استقرار سر در حالت طبیعی» تهیه گردید و بررسی های مورد نظر بر روی هر یک صورت گرفت. سپس نتایج حاصل از آن با ویژگی های دندانی-صورتی 30 پسر با میانگین سنی 4/13 سال دارای اکلوژن نرمال همین شهرستان مقایسه گردید. برای انجام کارهای آماری از نرم افزارSPSS و آزمون آماری Stuent t-test کمک گرفته شد. یافتهها: با این بررسی معلوم شد که در بیماران مبتلا به سندرم داون کام عمیقتر، پوسیدگی، غیبت دندانی، فضای بین دندانی، سفالیک ایندکس و بولتون ایندکس بیشتر و فرنوم بلندتر است ودر همه موارد تفاوت این افراد با افراد نرمال مشهد از نظر آماری معنیدار میباشد. همچنین مشخص شد که در این افراد کراسبایت، اپنبایت و کلاس III شایع است. نتیجهگیری: نتایج این تحقیق نشان داد که تفاوتهای چشمگیری بین ویژگیهای دندانی-صورتی بیماران مبتلا به سندرم داون و افراد عادی وجود دارد. این نتایج میتواند هنگام تشخیص و برنامه ریزی معالجه افراد مبتلا به این سندرم مورد استفاده قرار گیرد.