بررسی ریزنشت آپیکالی در تهیه حفره با ابعاد مختلف جهت انجام رتروگراد
نویسندگان
1 دانشیار گروه اندودنتیکس دانشکده دندانپزشکی و مرکز تحقیقات دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد
2 دانشیار گروه اندودنتیکس دانشکده دندانپزشکی و مرکز تحقیقات دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد
3 دندانپزشک
doi
10.22038/jmds.2005.1480چکیده
مقدمه: مواد مختلفی تاکنون برای انجام عملretrofilling استفاده شده است.یکی از بهترین موادی که تا بحال پیشنهاد شده است MTA (مینرال تری اکساید اگریگیت) است، مطالعات زیادی تطابق نسجی، لبه ای و سیل کنندگی خوب این ماده را نشان داده اند. هدف از این مطالعه بررسی نقش ابعاد حفره در میزان سیل کنندگی MTAدر انتهای ریشه دندان بود. مواد و روشها: در این مطالعه آزمایشگاهی، تعداد 60 عدد دندان تک کانال کشیده شده انسانی انتخاب گردید، پس از پاکسازی و شکل دهی کانال را با گوتاپرکا (آریادنت، ایران) و سیلر (caulk/dentsply, milford, DE) AH26 به روش تراکم طرفی پرکرده سپس قطع ریشه انجام گرفت. دندانها به 5 گروه شامل دو گروه کنترل مثبت، منفی و 3 گروه آزمایشی تقسیم شدند. گروههای آزمایشی به شکل زیر تهیه حفره شدند. گروه A: عمق mm5/1 و عرض mm 6/0 گروه B: عمق mm3 و عرض mm 6/0 گروه C: عمق mm3 و عرض mm 5/1 گروههای کنترل هم همانند گروههای آزمایش تهیه حفره شدند. پس از تهیه حفره (proroot Dentsply, us) MTA در حفرات قرار داده شد و به مدت 24 ساعت در مجاورت پنبه مرطوب و 72 ساعت در انکوباتور oc37 و رطوبت 100% قرار داده شد. آزمایش نفوذ رنگ انجام شد و نمونه ها جهت ارزیابی میزان ریزنشت توسط stereomicroscope بررسی شدند، جهت تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون t-test استفاده گردید. یافته: بعداز برآوردهای آماری اطلاعات، نتایج ذیل حاصل شد: 1- میزان ریزنشت در حفرات با عمق 3 میلیمتر کمتر از حفرات با عمق 5/1 متر بود. 2- هیچ اختلاف معنی داری بین ریزنشت حفرات با عرض های متفاوت حفره پیدا نشد. نتیجه گیری: بهتر است حفرات انتهای ریشه جهت پرکردگی های رتروگرید با عرض کمتر و عمق بیشتر تهیه شود.