تغییرات کمّی و کیفی تودههای جنگلی بعد از اجرای یک دوره طرح جنگلداری (بخش نمخانهـجنگل خیرود)
نویسندگان
1 استاد گروه جنگلداری و اقتصاد جنگل، دانشکدۀ منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران
2 استاد گروه جنگلداری و اقتصاد جنگل، دانشکدۀ منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران
3 دانشجوی دکتری، دانشکدۀ منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران
4 استادیار گروه جنگلداری و اقتصاد جنگل، دانشکدۀ منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران
5 استاد گروه جنگلداری و اقتصاد جنگل، دانشکدۀ منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران
doi
10.22059/jfwp.2013.36110چکیده
این بررسی با هدف تعیین میزان تغییرات تعداد درخت و موجودی حجمی سرپا پس از اجرای یک دوره طرح جنگلداری دهساله (1362ـ1371) و مقایسة این تغییرات با اهداف انتخابشده صورت گرفته است. آماربرداری در ابتدا و انتهای دوره بهروش منظم تصادفی و با قطعات نمونۀ 10 آری انجام شد و در هر قطعه نمونه، قطر برابر سینۀ درختان از قطر 5/7 سانتیمتر به بالا، و ارتفاع دو اصله درخت شاهد اندازهگیری شد و کیفیت 6 متر اول تنة درختان دارای قطر برابر سینۀ بالاتر از 5/42 سانتیمتر برآورد شد. حجم درختان آماربرداریشده بر اساس تعاریف طرح جنگلداری نمخانه محاسبه شد. برای مقایسۀ میانگین حجم و تعداد درختان در هکتار در دو آماربرداری از آزمون t استودنت استفاده شد و برای مقایسة منحنی ارتفاع درختان در ابتدا و انتهای دوره، ابر نقاط مربوط به ارتفاع درختان شاهد ترسیم و با توجه به آن مدلسازی شد. نتایج نشان داد که طی اجرای طرح، میانگین حجم در هکتار 10 سیلو افزایش، و میانگین تعداد در هکتار 47 اصله کاهش یافت که این مقدار تغییرات با توجه به آزمون انجامشده (در سطح احتمال 5 درصد) معنیدار نیست. پس از اجرای طرح، منحنی ارتفاع درختان بالاتر رفت و حجم درختان با کیفیت درجة یک افزایش یافت. درصد حجم در هکتار گونة راش از مرز برنامهریزیشده بیشتر شد و در مورد گونههای ممرز و بلوط به اهداف ایدهآل نزدیکتر شد. در مورد سایر گونهها نه تنها نتوانسته به اهداف ایدهآل نزدیک شود، بلکه از آن دور شده است. میزان جنگلکاریهای انجامگرفته تقریباً 50 درصد میزان برنامهریزیشده است.