فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

روش‌های مرسوم طراحی و مقاوم‌سازی لرزه‌ای مبتنی بر افزایش ظرفیت سازه می‌باشند. یعنی ایجاد ظرفیت باربری در سازه با افزایش مقاومت و تأمین شکل‌پذیری آن صورت می‌گیرد که این امر در مقاوم‌سازی بسیاری از سازه‌ها امکان‌پذیر نمی‌باشد. ولی در جداسازی لرزه‌ای با کاهش نیاز لرزه‌ای یعنی کاهش شتاب مطلق سازه و کاهش انرژی ورودی به سازه، در اثر افزایش زمان تناوب و میرایی موجود در تراز جداسازی می‌توان سازه را در محدوده‌ای ایمن قرار داد. از این رو در این مطالعه به بررسی اثر جداگرها و همچنین ارتفاع سازه های قرار گرفته بر انواع خاکها پرداخته شده است. به این منظور اثرات جداگرهای در دو ساختمان 5 و 8 طبقه در سه نوع خاک S1، S2 وS3 مورد بررسی و ارزیابی قرار می گیرد. پس از اعتبار سنجی سازه و جداگر مطالعات رفتاری انجام، و مشخص گردید حضور جداگرها سبب کاهش تا 20 درصدی ماکزیمم جابجایی بام و 80 درصدی ماکزیمم برش پایه در سازه 5 طبقه می گردد. کاهش حدود 40 درصدی ماکزیمم جابجایی لغزشی جداگر در سازه 8 طبقه نسبت به 5 طبقه ، سبب کاهش اثر جداساز در جابجایی ماکزیمم در طبقات بالاتر گردیده است.