بررسی تجربی در استفاده از نانوذرات اکسید آلومینیوم و اکسید مس برای بهبود عملکرد هیدرولیکی حرارتی رادیاتور پژو 206

نویسندگان

1 دانشگاه ولی عصر رفسنجان، رفسنجان، ایران

2 گروه مهندسی مکانیک،دانشکده فنی مهندسی،داشگاه ولی عصر(عج)،رفسنجان، ایران

doi
10.22075/jme.2021.22874.2063
چکیده

در این مطالعه، رادیاتور خودروی پژو 206 به صورت آزمایشگاهی مدل شده است. این مدل شامل مدلسازی حرارتی برای بدست آوردن عدد ناسلت و همچنین مدل هیدرولیکی برای ارزیابی ضریب اصطکاک است. برای افزایش نرخ انتقال حرارت در رادیاتور، نانوذرات بکار گرفته شده است. در این مطالعه از دو نوع نانوسیال آب اکسید آلومینیوم و آب اکسید مس استفاده گردیده است. در هر مورد با اضافه کردن نانو ذرات در درصد حجمی‌های مختلف و همچنین با تغییر دادن دبی سیال و در نتیجه عدد رینولدز، عدد ناسلت و ضریب اصطکاک سمت لوله به ازای حالات مختلف بدست آمده اند. ‌ نتایج نشان می دهند برای نسبت‌های حجمی 025/0، 050/0 و 075/0، در عدد رینولدز 3000 برای نانوسیال اکسید آلومینیوم % 92/1، % 08/15 و % 46/22 بهبود و برای نانوسیال اکسید مس % 89/10، % 50/35 و % 11/46 بهبود در عدد ناسلت در مقایسه با سیال پایه به ترتیب مشاهده می گردد. در نهایت با استفاده از روش رگرسیون غیر خطی، روابط بسته‌ای برای عدد ناسلت و ضریب اصطکاک سمت لوله بدست آمد. این روابط برای عدد رینولدز در محدوده‌ی 15000 – 3000 و همچنین برای نسبت حجمی ذرات در محدوده‌ی 0 الی 075/0 با دقت قابل قبول بدست آمدند.