پیش بینی پیشرفت تحصیلی براساس هوش معنوی، امید و مسئولیتپذیری در دانشآموزان دختر پایه سوم متوسطه
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران (نویسنده مسئول)
2 استاد گروه روانشناسی، دانشگاه ارومیه، آذربایجان غربی، ایران
3 کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، دانشگاه ارومیه، آذربایجان غربی، ایران
doi
10.22054/jep.2020.39468.2573چکیده
تحقیق حاضر در صدد بر آمده است تا رابطه ی هوش معنوی، امید و مسئولیت پذیری را با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دختر مقطع سوم متوسطه شهرستان لنگرود بررسی کند. جامعه آماری پژوهش را کلیه دانش آموزان دختر مقطع سوم متوسطه شهرستان لنگرود تشکیل دادند( 1217= N). به منظور دستیابی به اهداف پژوهش از جامعه آماری تعداد 318 نفر به شیوه ی نمونه گیری تصادفی خوشه ای و بر اساس جدول جرسی و مورگان انتخاب شدند و به آزمونهای هوش معنوی کینگ ، امید اسنایدر، خرده مقیاس مسوئلیت پذیری شخصیت کالیفرنیا به طور همزمان پاسخ دادند.. داده های حاصل از آزمونها توسط ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه همزمان مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد که بین هوش معنوی ومؤلفه های آن، امید ومؤلفه ی کارگزار وگذرگاه و نیز مسئولیت پذیری با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان رابطه ی مثبت ومعنا دار وجود دارد. متغیرهای پیش بین 456/ درصد واریانس پیشرفت تحصیلی را تبیین نمودند (675/0= R و 456/0= 2R). بنابراین می توان نتیجه گرفت که برای پیشرفت تحصیلی دانشآموزان در کنار آموزشهای رسمی باید به ابعاد روانشناختی دانشآموزان نیز توجه شود.