مقایسۀ تغییرات زمانی و مکانی سطح آب زیرزمینی دشت‏ های اصفهان‏- برخوار، نجف‏آباد و چادگان

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد رشتة آبخیزداری دانشگاه تربیت مدرس

2 دانشیار گروه علوم و مهندسی آبخیزداری دانشکدة منابع طبیعی، دانشگاه تربیت مدرس

3 استادیار گروه علوم و مهندسی آبخیزداری دانشگاه صنعتی اصفهان

doi
10.22059/jphgr.2018.226430.1006999
چکیده

در این پژوهش به بررسی تغییرات زمانی و مکانی سطح آب زیرزمینی دشت‏ اصفهان‏- برخوار، نجف‏آباد، و چادگان در دورة آماری بیست‏و‏پنج‏ساله (1990ـ2015) و ارتباط آن با تغییرپذیری بارندگی سالانه پرداخته شد. روند نوسانات سطح آب زیرزمینی در مقیاسِ ماهانه، فصلی، و سالانه با استفاده از آزمون ناپارامتری من- کندال و تخمینگر شیب سن محاسبه شد. سپس، هیدروگراف معرف آبخوان در هر دشت تهیه شد. نقشه‏های پهنه‏بندی سطح آب زیرزمینی با استفاده از روش کریجینگ در هر سال از دورة مورد مطالعه ترسیم و نقشة هم‏افت سطح آب زیرزمینی تهیه شد. نتایج نشان داد به طور کلی در همة دشت‏ها و در بیشتر پیزومترها روند تغییرات سطح آب زیرزمینی کاهشی است. متوسط افت سطح ایستابی در دشت‏های‏ اصفهان‏- برخوار، نجف‏آباد، و چادگان به ترتیب 468/0، 12/1، و 638/0 متر در سال است. روند کلی هیدروگراف معرف آب زیرزمینی در هر دشت نزولی و بیانگر بروز افت مداوم و کاهش ذخایر مخازن آب زیرزمینی است. با توجه به فقدان روند معنی‏دار در بارش بیشتر ایستگاه‏های منطقة مورد مطالعه و وجود همبستگی پایین بین بارش و افت سطح آب زیرزمینی، می‏توان گفت که علت عمدة کاهش ذخایر آبی مربوط به عوامل انسانی است.