مقایسۀ تغییرات زمانی و مکانی سطح آب زیرزمینی دشت های اصفهان- برخوار، نجفآباد و چادگان
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد رشتة آبخیزداری دانشگاه تربیت مدرس
2 دانشیار گروه علوم و مهندسی آبخیزداری دانشکدة منابع طبیعی، دانشگاه تربیت مدرس
3 استادیار گروه علوم و مهندسی آبخیزداری دانشگاه صنعتی اصفهان
doi
10.22059/jphgr.2018.226430.1006999چکیده
در این پژوهش به بررسی تغییرات زمانی و مکانی سطح آب زیرزمینی دشت اصفهان- برخوار، نجفآباد، و چادگان در دورة آماری بیستوپنجساله (1990ـ2015) و ارتباط آن با تغییرپذیری بارندگی سالانه پرداخته شد. روند نوسانات سطح آب زیرزمینی در مقیاسِ ماهانه، فصلی، و سالانه با استفاده از آزمون ناپارامتری من- کندال و تخمینگر شیب سن محاسبه شد. سپس، هیدروگراف معرف آبخوان در هر دشت تهیه شد. نقشههای پهنهبندی سطح آب زیرزمینی با استفاده از روش کریجینگ در هر سال از دورة مورد مطالعه ترسیم و نقشة همافت سطح آب زیرزمینی تهیه شد. نتایج نشان داد به طور کلی در همة دشتها و در بیشتر پیزومترها روند تغییرات سطح آب زیرزمینی کاهشی است. متوسط افت سطح ایستابی در دشتهای اصفهان- برخوار، نجفآباد، و چادگان به ترتیب 468/0، 12/1، و 638/0 متر در سال است. روند کلی هیدروگراف معرف آب زیرزمینی در هر دشت نزولی و بیانگر بروز افت مداوم و کاهش ذخایر مخازن آب زیرزمینی است. با توجه به فقدان روند معنیدار در بارش بیشتر ایستگاههای منطقة مورد مطالعه و وجود همبستگی پایین بین بارش و افت سطح آب زیرزمینی، میتوان گفت که علت عمدة کاهش ذخایر آبی مربوط به عوامل انسانی است.