پهنه بندی ریسک پذیری سیل با استفاده از روش تصمیم گیری چندمعیارۀ مبتنی بر استدلال شهودی دمپستر- شافر (مطالعۀ موردی: حوضۀ آبخیز نکارود)
نویسندگان
1 استادیار گروه سنجش از دور و GIS، دانشکدة جغرافیا، دانشگاه تهران
2 دانشجوی دکتری گروه سنجش از دور و GIS، دانشگاه تهران
doi
10.22059/jphgr.2018.229904.1007026چکیده
سیل در میان سوانح طبیعی بیشترین خسارت را به بخشهای مختلف کشور وارد میکند و بهشدت در فعالیتهای اقتصادی و اجتماعی تأثیر میگذارد. حوضة آبخیز نکارود به دلیل خصوصیات خاص محیطی مستعد رخداد سیلهای متعدد و خطرناکی است. هدف از مطالعة حاضر پهنهبندی ریسکپذیری حوضة آبخیز نکارود ناشی از سیل با استفاده از روش تصمیمگیری چندمعیارة مبتنی بر استدلال شهودی است. برای برطرفکردن عدم قطعیت موجود در نظر کارشناسان متخصص در مورد درجة اهمیت معیارهای مؤثر در ریسکپذیری سیل، از تئوری استدلال شهودی و مدل دمپستر- شافر استفاده شده است. سپس، با بهرهگیری از روش تصمیمگیری چندمعیاره نقشة ریسکپذیری ناشی از سیل برای منطقه تهیه شده و در سطح زیرحوضه و کاربریهای اراضی منطقه تحلیل شده است. بر اساس نتایج بهدستآمده از بررسی طبقات مختلف ریسکپذیری، زیرحوضة پایاب نکا و سراب نکا به ترتیب بیشترین و کمترین مساحتِ مربوط به طبقة ریسک زیاد و خیلی زیاد را به خود اختصاص دادهاند. همچنین، برای کاربریهای جنگل انبوه، جنگل تنک، و مرتع نسبت مساحت طبقة ریسک کم و خیلی کم بیشتر از نسبت مساحت طبقة ریسک زیاد و خیلی زیاد است؛ ولی این نسبت برای کاربریهای ساختهشده، زراعی، و باغ و آبی برعکس است.