مطالعه عددی آسیبپذیری شمعهای گروهی در اثر تغییرشکل زمین ناشی از تونلسازی شهری؛ مطالعه موردی: خط ۷ متروی تهران
نویسندگان
1 استادیار؛ گروه مهندسی معدن، دانشکدهی فنی مهندسی، دانشگاه لرستان
doi
10.22044/tuse.2024.14599.1487چکیده
حفاری تونلهای کمعمق شهری منجر به جابجایی و تغییرشکل خاک اطراف و تاثیرگذاری بر پایداری سازههای مجاور سطحی و زیرسطحی میشود. تونلهای شهری در مرحله ساخت ممکن است با انبوهی از پلهای موجود برخورد کنند که دارای شمعهایی بهعنوان تکیهگاه هستند. در این مقاله، از مدلسازی عددی برای بررسی اندرکنش بین تونل خط 7 مترو تهران و شمعهای پایه پل قزوین استفاده شده است. هدف این تحقیق، ارزیابی تحملپذیری و آسیبهای احتمالی وارد پایههای پل ناشی از جابجاییها و حرکات القایی خاک در اثر حفاری تونل خط 7 مترو تهران در زیر آن است. بهمنظور تحلیل تحملپذیری پل، پارامترهای تغییرشکل شامل نشست، شیب و دوران نسبی شمعها و سرشمع، بهعنوان معیار آسیب انتخاب شده است. نتایج نشان میدهد که نشست ایجاد شده در زیر شمعها و سازه سرشمع (بهعنوان پی سازه پل)، کمتر از مقادیر مجاز است و موجب آسیب ساختاری به سازه پل نمیشود. بررسی پارامتر شیب و دوران نسبی القایی در شمعها و سرشمع نیز نشان میدهد این تغییرشکلها نیز در محدوده مجاز قرار داشته و خطر جدی برای پل ایجاد نمیکند. نتایج تحلیل دیاگرام نیروهای محوری-لنگرخمشی ایجاد شده در شمعها نشان میدهد، شمعها قادر به تحمل نیروهای وارده هستند. تحلیل حساسیت تغییرمکان-ها و جابهجاییهای سرشمع نسبت به پارامترهای اجرایی نشان میدهد افزایش قابل توجه فشار سینهکار و فشار تزریق، نشست زیر سرشمع را بهطور محسوسی کاهش نمیدهد و تاثیر چندانی بر کاهش نشست و آسیب شمعهای نگهدارنده پل ندارد.
