مطالعه عوارض موضعی و سیستمیک رویش دندان های شیری در کودکان 6 تا 36 ماهه شهر مشهد
نویسندگان
1 استادیار بخش دندانپزشکی کودکان دانشکده دندانپزشکی و مرکز تحقیقات دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد
2 استاد بخش دندانپزشکی کودکان دانشکده دندانپزشکی و مرکز تحقیقات دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد
doi
10.22038/jmds.2005.1509چکیده
مقدمه: بالا رفتن سطح دانش و بهداشت جامعه و کاهش تعداد فرزندان سبب شده است که والدین به سلامت فرزند خود علاقه خاص نشان دهند. از جمله به مشکلاتی که همزمان با رویش دندان های شیری بصورت موضعی و یا سیستمیک رخ می دهد بیشتر توجه نمایند. هدف از این تحقیق بررسی عوارض رویشی در دوره دندانهای شیری در کودکان و شدت عوارض مختلف در حین رویش دندانها میباشد. مواد و روش ها: در این تحقیق توصیفی- مقطعی 116 کودک (61 پسر و 55 دختر) در سنین 6 تا 36 ماهگی در شهر مشهد مورد مطالعه قرار گرفتند. یافته ها با کمک نرم افزار SPSS آنالیز شد و از آزمون های Chi-square و آزمون Fisher exact و آزمون Wilcoxon استفاده گردید. یافته ها: عوارض بصورت موضعی و سیستمیک مورد مطالعه قرار گرفتند. شیوع عوارض موضعی بطور معنی داری بیش از شیوع عوارض سیستمیک بوده است(002/0=P). در میان عوارض سیستمیک تب (افزایش دما تا 39 درجه سانتی گراد) با 7/76 درصد بیشترین و استفراغ با 5/9 درصد کمترین شیوع را نشان داده است. در میان عوارض موضعی قرمزی و تورم لثه با 8/63 درصد بیشترین شیوع و هماتوم رویشی با 9/0 درصد کمترین شیوع را دارا بوده است. نتیجه گیری: با وجود اینکه رویش دندان یک پدیده فیزیولوژیک محسوب می شود حاصل این بررسی نشان می دهد این پروسه با یکسری علائم و عوارض همراه می باشد که بیشتر آنها موضعی بوده (ازدیاد بزاق، التهاب و تورم لثه و...) و برخی جنبه سیستمیک (بی قراری، بی اشتهائی و...) دارند. البته تظاهرات سیستمیک شدید مانند تب بالا و ناراحتی گوارشی حاد و غیره را نمی توان به رویش دندانهای شیری نسبت داد و باید به دنبال علت و درمان جدی آن بود.