ارزیابی آثار تیمارهای S کوبی و پارافین در اندازه ترک مقاطع گردهبینه گونههای راش ، توسکا و ممرز
نویسندگان
1 دانشیار گروه جنگلداری، دانشکدۀ منابع طبیعی، دانشگاه گیلان، صومعهسرا، ایران
2 استادیار گروه جنگلداری، دانشکدۀ منابع طبیعی، دانشگاه گیلان، صومعهسرا، ایران
3 دانشآموختة کارشناسی ارشد دانشگاه مازندران، ساری، ایران
4 عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد لاهیجان، لاهیجان، ایران
5 دانشآموختة کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد اسلامی، واحد لاهیجان، لاهیجان، ایران
6 دانشآموخته دکتری، دانشکدۀ منابع طبیعی و علوم دریایی، دانشگاه تربیت مدرس، نور
doi
10.22059/jfwp.2013.35341چکیده
در این تحقیق تأثیر دپوی گردهبینه در افزایش طول و عرض ترکهای مقطع گردهبینه و تأثیر تیمارهای S کوبی و پارافین در جلوگیری از افزایش طول و عرض ترکهای مقطع گردهبینۀ گونههای راش، ممرز، و توسکا بررسی شده است. بدینمنظور، بهطور تصادفی، از هر گونه، 75 گردهبینه انتخاب شد، که 25 گردهبینه به تیمار S کوبی، 25 گردهبینه به تیمار پارافین، و 25 گردهبینۀ برجامانده به تیمار شاهد اختصاص داده شد. طول و عرض ترکهای اصلی مقاطع گردهبینه در دو مرحله با فاصلۀ زمانی 20 روز به کمک کولیس اندازهگیری شد. برای آنالیز نتایج از طرح تصادفی و آزمون t جفتی، و برای مقایسۀ میانگینها در سطح 5 درصد از آزمون دانت T3، استفاده شده است. نتایج نشان داد، که در بین سه گونه، حساسیت راش به افزایش طول و عرض ترک از همه بیشتر، و گونۀ توسکا از همه کمتر، و تأثیر S کوبی در جلوگیری از افزایش طول و عرض ترک از تیمار پارافین بیشتر است و در اکثر موارد تفاوت معنیداری بین دو مرحلۀ برداشت در طول و عرض ترکها مشاهده نشده است.
