تاثیر نانو ذرات سیلیسیم دی اکسید (SiO2 NPs) بر میزان ترکیبات پلی فنولی و ظرفیت آنتی اکسیدانی ریشههای موئین بذرالبنج مشبک و کوتاه
نویسندگان
1 گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه، ایران گروه پژوهشی تولید متابولیت های ثانویه در سامانه های زیستی، جهاد دانشگاهی آذربایجان غربی، ارومیه، ایران
2 گروه شیمی تجزیه، جهاد دانشگاهی آذربایجان غربی، ارومیه، ایران
3 هیات علمی دانشگاه ارومیه
4 دانشگاه بارسلون
doi
چکیده
نانوذرات به عنوان گروهی جدیدی از محرکها برای تولید متابولیتهای با ارزش استفاده میشوند. این مطالعه، تاثیر نانو ذرات سیلیسیم دیاکسید بر برخی خصوصیات فیتوشیمیایی ریشههای موئین دو گونه بذرالبنج مشبک و کوتاه مطالعه شد. ریشههای موئین از تلقیح ریزنمونههای کوتیلدون (در گونه مشبک) و برگ (در گونه کوتاه) با باکتری آگروباکتریوم رایزوژنز تولید شد. سپس تاثیر غلظتهای مختلف نانو ذرات سیلیسیم دی اکسید (0، 25، 50، 100 و 200 میلیگرم بر لیتر) و مدت زمان تیمار ( 24 و 48 ساعت) بر میزان وزن تر، ظرفیت آنتی اکسیدانی و برخی ترکیبات پلی فنولی در ریشههای موئین دو گونه بذرالبنج مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان داد که حداکثر وزن تر (48/10 گرم) در ریشههای موئین تیمار شده با 25 میلیگرم بر لیتر محرک و مدت زمان تیمار 48 ساعت در گونه کوتاه بدست آمد. بیشترین میزان DPPH (05/18 درصد) و FRAP (mmol Fe+2 g-1 FW 26/6) به ترتیب در گونه مشبک تیمار شده با 25 و 200 میلیگرم بر لیتر محرک و مدت زمان تیمار 48 و 24 ساعت مشاهده گردید. حداکثر میزان ترکیب با ارزش رزمارینیک اسید (02/9 میکرو گرم بر گرم وزن تر) در گونه مشبک تیمار شده با 25 میلیگرم بر لیتر محرک و مدت زمان تیمار 48 ساعت مشاهده گردید، در حالی که این ترکیب در ریشههای موئین گونه کوتاه شناسایی نگردید. نتایج مشخص کرد که نانو ذرات سیلیسیم دی اکسید میتواند به عنوان یک محرک جهت افزایش برخی ترکیبات پلی فنولی و ظرفیت آنتی اکسیدانی در ریشههای موئین بذرالبنج مشبک و کوتاه استفاده شود.