مقایسه تأثیر سیاست هدفمندی یارانههای فرآوردههای نفتی و گاز طبیعی بر روی رشد بخش های صنعت، کشاورزی و خدمات
نویسندگان
1 استادیار گروه اقتصاد دانشگاه بوعلی سینا
2 دانشجوی کارشناسی ارشد اقتصاد دانشگاه بوعلی سینا
doi
10.22084/aes.2016.1501چکیده
شاید بتوان گفت که موضوع اجرای سیاست هدفمندسازی یارانهها مهمترین سیاست اقتصادی دولت طی دو دهه اخیر بوده است. یارانه حاملهای انرژی قسمتی از این سیاست را در برمیگیرد و از اهمیت ویژهای در اقتصاد ایران برخوردار است. اهمیت این موضوع موجب شده است که موضوع هدفمندی یارانهها بهعنوان موضوعی اثرگذار و تعیینکننده توجه پژوهشگران را به خود جلب کند. ایـن پژوهش سعی دارد که تأثیر یارانههای پرداختی به حاملهای انرژی (فرآوردههای نفتی و گاز طبیعی) بر روی رشد تولید ناخالص داخلی (GDP) بخشهای اقتصادی (کشاورزی، صنعت و خدمات) ایران (1386-1391) را مورد بررسی قرار دهد. برای این منظور آخرین سری جدول داده - ستانده منتشرشده توسط مرکز آمار ایران (مدل قیمتی داده - ستانده) بهکارگرفته شده است. برای تجزیهوتحلیل روابط متغیرها و رسیدن به پاسخ سؤالات تحقیق روش ماتریسی داده - ستانده مورد استفاده قرار گرفت. نتایج و یافتههای تحقیق نشان داد که با افزایش قیمت حاملهای انرژی (فرآوردههای نفتی و گاز طبیعی) تولیدات بخش کشاورزی، به دلیل وابستگی واسطهای کمتر به حاملهای انرژی فرآوردههای نفتی و گاز طبیعی و قیمت نسبی پایینتر نسبت به سایر بخشهای اقتصاد افزایشیافته است و تولیدات در بخش صنعت، به دلیل مصرف بالای انرژی توسط صنایع، کاهشیافته است و تولیدات بخش خدمات نیز نتایج متفاوتی را نشان میدهد.